Vitalis István

* Orosháza–Pusztaszentornya, 14 marca 1871 – † Budapeszt, 9 listopada 1947 / geolog, profesor uniwersytecki, członek Węgierskiej Akademii Nauk (1943) ; ; Ukończył szkołę średnią w Szarvas. Studiował geografię i geologię na Uniwersytecie Nauki i Technologii w Budapeszcie. W 1893 roku był asystentem profesora na Uniwersytecie Technicznym u Lajosa Lóczy (Bratysława). Od 1894 roku przez krótki czas był nauczycielem szkoły średniej w Budapeszcie, a następnie w Selmecbányi. W 1903 roku był asystentem profesora w Kolegium Selmecbánya, następnie od 1912 roku, najpierw na wydziale mineralogii, a po przeniesieniu kolegium, od 1923 roku, na wydziale geologii i studiów osadniczych w Sopron. Rektor w latach 1919–1920. Odegrał rolę w podniesieniu uczelni do rangi uniwersytetu technicznego. Uczestniczył w badaniach obszaru wokół Balatonu, w badaniach geologicznych Kotliny Transylwańskiej, regionu Egbell oraz w poszukiwaniach węglowodorów na Zakarpaciu. Jego główne osiągnięcia dotyczyły poszukiwania węgla. Z jego inicjatywy zbadano eoceński węgiel brunatny z Nagyegyházy, Zircijásdu, Esztergomu-Ligethegy, węgiel liasowy między Magyaregregy a Nagymányok itd., a także zbadał panońskie złoża lignitu drzewnego w Mátraalji. Jego liczne ważne badania zostały opublikowane w czasopismach Mining and Metallurgy Journals (Hungarian magnezite occurences, 1914; New eocene coal deposit in Németegyháza near Bicske, 1927; Halimba region boksyty i ich wykorzystanie, 1932; Recski gold, silver and copper ore mine, 1933; Results and perspectives of natural gas and oil seeks in Csonkamagyarország, 1937; Tarry lignite in the Mátra Mountains, 1946). Napisał rozdział o warunkach naturalnych komitatu Hont w monografii w stylu Borovszky'ego. ; ; Jego główne prace: ; The bazalts of the Balaton region, 1911; ; Exploration of oligocene, eocene and paleocene bright lignite in the Transdanubian part of the Hungarian Central Mountains (kierownik katedry akademickiej), 1947.