István Szokolszky

* Besztercebánya, 20 sierpnia 1915 – † Budapeszt, 22 lutego 1968 / nauczyciel, jeden z aktywnych organizatorów ruchu NÉKOSZ; ; Jego ojciec, Rezső Szokolszky (Kisszeben, 8 lutego 1873 – Veszprém, 15 października 1948) był węgierskim królewskim inspektorem oświaty i założycielem-redaktorem gazety Magyar Iskola wydawanej w Besztercebányi. Ponieważ odmówił złożenia przysięgi państwu czechosłowackiemu w 1919 roku, uciekł na Węgry z rodziną, najpierw próbując znaleźć życie w Miszkolcu, a ostatecznie udało mu się osiedlić w Veszprém. István Szokolszky ukończył tu szkołę podstawową i średnią. Już jako uczeń liceum interesował się przede wszystkim językami, dlatego w 1938 roku uzyskał węgiersko-niemiecki dyplom nauczycielski na Uniwersytecie Pázmány'ego Pétera w Budapeszcie. Został nauczycielem w liceum w Rozsnyón, które w międzyczasie powróciło na Węgry. W tym czasie odbył również służbę wojskową, a nawet był krótko jeńcem wojennym. W grudniu 1945 roku został odesłany do Veszprém, gdzie został jednym z założycieli Krajowego Stowarzyszenia Domów Studenckich Ludowych (NÉKOSZ). Wiele nauczył się od nauczania i pracy Makarenki. Po 1949 roku został najpierw pracownikiem Krajowego Biura Opieki nad Studentami i Domami Studenckimi, a następnie mianowano go nauczycielem w Kolegium Pedagogicznym w Peczu. W 1957 roku, jako pracownik Katedry Metodycznej Instytutu Pedagogicznego, zajmował się głównie zagadnieniami dydaktycznymi. Od 1967 roku aż do śmierci pracował jako adiunkt na Wydziale Pedagogiki Politechniki Budapesztańskiej. Jego podręcznik uniwersytecki z dydaktyki (Dydaktyka dla nauczycieli przedmiotów technicznych) został opublikowany po jego śmierci.