István Pál z Bácsmegyei

* Trenczyn, 1689 – † Nagyszombat, 30 kwietnia 1735 / lekarz, pisarz specjalista ; ; Studiował w Bratysławie, Rožňovej i Preszowie, rozpoczął studia medyczne w Gdańsku, kontynuował je w Wittenberdze i ukończył w Jenie, gdzie w 1710 roku został wyświęcony na doktora medycyny. Po powrocie do domu był lekarzem zwyczajnym komitatu Gömör, a od 1720 roku lekarzem polowym. Wyrzekł się religii protestanckiej i został katolikiem, a następnie przez dwa lata był lekarzem dworu kardynała Imre Csákyego, arcybiskupa Kalocsy, a później lekarzem Wielkiej Kapituły Ostrzyhomskiej. Zmarł w wyniku eksperymentu alchemicznego. Oprócz medycyny zajmował się matematyką i alchemią. Był jednym z najbardziej znanych praktykujących lekarzy swoich czasów. Pisał także artykuły meteorologiczne i raporty o plonach, a po nawróceniu na katolicyzm opublikował polemikę z protestantami zatytułowaną Otia Báchmegyeiana (Tyrnaviae, 1733), w której zamieścił także autobiografię. ; ; Jego główne dzieła: ; Observationes de morbo csömör Hungariae endentio, 1717.