István Nécsey

* Verebély, 12 lutego 1870 – † Monachium, 26 marca 1902 / malarz, ilustrator ptaków i motyli, entomolog amator ; ; Jego ojciec, József Nécsey, był naczelnikiem poczty w Verebély. Ukończył szkołę średnią w Nyitrze i Bratysławie, uzyskując dyplom w 1887 roku. Od dzieciństwa pociągały go sztuki piękne, więc w 1888 roku został uczniem Simona Hollósyego, malarza mieszkającego w Monachium. W 1890 roku kontynuował naukę w Paryżu. W 1893 roku próbował zarabiać na życie w swoim rodzinnym mieście swoimi obrazami, które skupiały się głównie na tematyce przyrodniczej (ptaki, motyle) i pracami przedstawiającymi kulturę ludową. Dzięki interwencji Ottó Hermana (Breznóbánya) udało mu się zdobyć szersze uznanie. Zilustrował trzytomową książkę Ptaki Węgier. Zlecono mu również zilustrowanie innych prac (podsumowanie badań azjatyckich Jenő Zichy'ego i Béli Posty, katalog kolekcji Lajosa Bíró z Nowej Gwinei itp.). Zajmował się również entomologią, opisując 421 gatunków motyli z okolic Verebély. Planował również wydanie książki obrazkowej prezentującej motyle węgierskie i na ten cel wykonał blisko 630 kolorowych rysunków i obrazów, które można znaleźć w jego spuściźnie zachowanej w Muzeum Barsi w Lévie, a także w jego kolekcji motyli, która była efektem jego systematycznej pracy badawczej od 1893 roku. Jego życie prywatne nie było szczęśliwe. Z powodu nieodwzajemnionej miłości próbował popełnić samobójstwo 5 marca 1902 roku. Chociaż przeżył, zmarł trzy tygodnie później w monachijskim szpitalu. Został pochowany w rodzinnej krypcie w Verebély. ; ; Jego główne dzieła: ; Pentophora morio (Entomological Papers 6. s. 8-10), 1899, ; Obserwacje biologii motyli (Entomological Papers 6.), 1899, ; Duże motyle hrabstwa Bars (Entomological Papers, 7. s. 25-30, 59-62, 79-81), 1900, ; Folwark zwierzęcy (Ethnographical Bulletin, 2. s. 29-30).