István Farbaky

* Nyíregyháza, 15 sierpnia 1837 – † Selmecbánya, 3 grudnia 1928 / inżynier górnictwa, nauczyciel akademicki ; ; Rozpoczął studia w rodzinnym mieście, a ukończył liceum w Preszowie. Studiował górnictwo w Akademii Górniczo-Leśnej w Selmecbányi. Od 1859 roku był asystentem na katedrze matematyki, a od 1967 roku profesorem zwyczajnym. W 1872 roku objął kierownictwo nad katedrą budowy maszyn. Od 1876 do 1892 roku, aż do przejścia na emeryturę, był dyrektorem Akademii. Następnie był posłem do parlamentu z okręgu Selmecbánya. W latach 1881–1892 redagował czasopisma „Górnicze i Metalurgiczne”. Wykładał matematykę, mechanikę i inżynierię mechaniczną. Odegrał znaczącą rolę w rozwoju górnictwa i nauk pokrewnych oraz w rozwoju węgierskiego języka technicznego. Jest posiadaczem licznych patentów z dziedziny górnictwa, metalurgii i chemii, a jego działalność literacka jest również znacząca. Jako pierwszy w węgierskiej literaturze technicznej zajmował się obliczaniem przekładni i ich uproszczeniem. Wraz ze swoim kolegą z klasy, Vilmosem Sóltzem (Svedlér), wynalazł wysokowydajne urządzenie do wytwarzania gazu oświetleniowego, a wraz z Istvánem Schenkiem akumulator (Farbaky–Schenek-féle accumulator, 1885). Ich praca na ten temat (O bateriach elektrycznych, górnictwie i pracach metalurgicznych, 1885) została nagrodzona Nagrodą Marczibányi przyznawaną przez Węgierską Akademię Nauk. Po przejściu na emeryturę aktywnie uczestniczył w życiu gospodarczym i wniósł znaczący wkład w rozwój górnictwa i gałęzi przemysłu pokrewnych.