István Borsody

* Preszów, 16 września 1911 – † Boston, 17 października 2000 / dziennikarz, historyk ; ; W 1934 roku uzyskał doktorat z prawa i nauk politycznych na Uniwersytecie Karola w Pradze. W kolejnych latach ukończył studia na uniwersytetach zachodnich. Po krótkiej praktyce prawniczej został dziennikarzem. W latach 1937-1938 był pracownikiem wewnętrznym Praskiej Gazety Węgierskiej. W Czechosłowacji należał do intelektualnego kręgu węgierskich partii opozycyjnych już od lat uniwersyteckich, a jego prace analizujące społeczeństwo mniejszościowe i życie intelektualne były publikowane w czasopismach słowackich i węgierskich. Od 1938 roku był felietonistą polityki zagranicznej Węgier w Budapeszcie. W latach 1945-1946 brał udział w redagowaniu Szabad Szó i Új Magyarország. W 1945 roku uzyskał kwalifikacje prywatnego nauczyciela historii Europy Wschodniej na Uniwersytecie w Budapeszcie. W 1946 roku wstąpił do służby zagranicznej i został attaché prasowym ambasady węgierskiej w Waszyngtonie. Zrezygnował i zdezerterował w czerwcu 1947 roku. Początkowo wykładał w Pennsylvania College for Women, a następnie od 1953 roku w Chatham College for Women w Pittsburghu. Do przejścia na emeryturę w 1977 roku wykładał historię Rosji i nowożytnej Europy. W 1988 roku przeniósł się do Bostonu. Jego prace w języku węgierskim były publikowane w czasopismach „Látóhatár”, „Új Látóhatár”, „Irodalmi Újság” i „Magyar Füzetek”. W latach 1953–1954 i 1957–1958 był członkiem rady redakcyjnej „Látóhatár”. Od 1979 do 1989 roku był członkiem redakcyjnej grupy roboczej i rady doradczej „Magyar Füzetek”. Regularnie publikował w języku angielskim w amerykańskich czasopismach naukowych. Jego główne prace: ; Węgrzy w Czechosłowacji 1918–1938 (red.), 1938, ; Triumf tyranii. Podbój Europy Środkowej przez nazistów i sowietów, 1960, ; Tragedia Europy Środkowej (rozszerzone i zrewidowane wydanie Triumfu tyranii), 1980, ; Węgrzy: podzielony naród, 1988, ; Lata europejskie, 1991.