István Bordan

* Bratysława, 24 grudnia 1859 – † Budapeszt, 1 grudnia 1930 / zawiadowca stacji, archeolog, przyrodnik; od 1879 zawiadowca stacji we wsi Puj w powiecie Hunedoara. Po dwudziestu pięciu latach pracy na kolei przeszedł na emeryturę i podjął pracę dorywczą jako księgowy w straży rzecznej w Bratysławie. W 1908 roku powrócił do Siedmiogrodu, Petrozsény, jako pracownik Salgótarjáni Kőszénbánya Rt. W 1920 roku osiedlił się w Várpalota. Od najmłodszych lat interesował się naukami biologicznymi i archeologią. Latem 1900 roku prowadził badania entomologiczne i archeologiczne na wyspie Cypr, a w latach 1901–1906 prowadził badania entomologiczne w okolicach Bratysławy. W Petrozsény zajmował się przetwarzaniem kopalnej fauny zagłębia węglowego, a jako sekretarz MKE prowadził wykopaliska archeologiczne. Jako kolega Dezső Laczkó przyczynił się do wykopalisk rzymskich ruin Baláca-puszta. W 1924 roku, kiedy otwarto kopalnię piasku Szabó, odkrył jej szczególne wartości, zwrócił uwagę na cenne szczątki kopalne i nalegał na ich naukowe zbadanie. (Ta kopalnia piasku jest obszarem chronionym od 1954 roku). Przypisuje mu się zebranie materiału, który stanowi podstawę kolekcji motyli Muzeum Dezső Laczkó w Veszprém. Jako pierwszy udowodnił obecność białego motyla Szíká (Pieris ergane) i siarkowca dolomitowego (Colias chrysotheme) w Bakony. Jego prace zostały opublikowane w Rovartani Lapok. ; ; Jego główne prace: ; Aporia crataegi jako szkodnik owoców (Entomological Papers), 1900/7, ; O mrówkach (Entomological Papers), 1901/8, ; Migracja ćmy ostropestu (Entomological Papers), 1904/11, ; Moja podróż na Cypr 1-3, 1908.