Stephen Batta

* Beje, 12 lipca 1882 – † Sárospatak, 30 lipca 1926 / nauczyciel szkoły średniej ze specjalizacją w matematyce i fizyce, dyrektor liceum, prywatny korepetytor uniwersytecki; ; Jego ojciec, György Batta, był pastorem. István Batta ukończył szkołę podstawową w szkołach publicznych w Berzéte i Simony, a w 1899 roku ukończył liceum w Rimaszombat. Uzyskał świadectwo nauczycielskie na Uniwersytecie Nauki im. Ferenca Józsefa w Klużu-Napoce, a następnie obronił doktorat z fizyki u Károlyego Tangla (1969–1940). Z Liceum Reformowanego w Békés został wysłany na studia do Niemiec, a po powrocie do domu stał się entuzjastycznym zwolennikiem węgierskich prób reformy edukacji. W 1917 roku István Schneller zaprosił go do praktycznego gimnazjum zorganizowanego w instytucie kształcenia nauczycieli w Kolozsvárze, gdzie został nauczycielem, a następnie dyrektorem. W 1919 roku szkołę przejęły władze rumuńskie. Wraz z rodziną musiał przeprowadzić się do Pelsőc, terytorium pod okupacją czeską, niedaleko miejsca urodzenia. W 1920 roku mógł wrócić na Węgry i do śmierci nauczał w Kolegium Reformowanym w Sárospataku, choć mógł również uczyć na Uniwersytecie w Debreczynie lub objąć stanowisko dyrektora Instytutu Baár-Madas w Budapeszcie. Jego prace z zakresu metodologii i dydaktyki fizyki są znaczące, w ramach których jako pierwszy zajął się historią języka fizyki węgierskiej. Jego przedwczesna śmierć nastąpiła z powodu raka krtani. ; ; Główne prace: ; Historyczne nauczanie fizyki, 1913; Historia węgierskiej literatury fizycznej w języku łacińskim, é. n., ; Historia rodzimej literatury nauk przyrodniczych i rozwój węgierskiego języka sztucznego do roku 1867 I-III.. 1922.