Bárczi Istan

* Gömörpanyit, 11 kwietnia 1943. / poeta, dziennikarz, nauczyciel ; ; Uzyskał węgiersko-słowacki dyplom nauczyciela w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Nitrze (1966). W latach 1964–1970 uczył w Fegyvernek i Nagyölvet. Od 1970 był wykładowcą w ÚSZ, od 1971 w Csemadok KB, a w 1973 był kolegą Szabad Földműves. W latach 1973–2003 (do przejścia na emeryturę) uczył w Tornalj. ; – Jego wiersze ukazywały się w Hét, ISZ, Új Ifjúság od 1962, a jego reportaże literackie ukazywały się w ÚSZ (1970–1971). Jego jedyny tomik poezji, In Front of the Mirror, został opublikowany w 1968 roku. Jego ton zasadniczo tworzy przejście między „ósemkami” a „jednookimi”. Dał obiecujący występ, ale później nie spełnił nadziei, że ukończy swoją poezję. Według Árpáda Tőzséra, „aspekt rzeczywistości” i „publiczny przekaz niepodniesiony do rangi estetyki” działały w jego tomiku, ale jego wiersze zawierały również „wyższy porządek poznania: zapotrzebowanie na filozoficzne uogólnienia”. Doświadczenie wsi nadało jego wierszom „ciągłą metamorfozę” i wizualną świeżość. ; ; Dzieła: A szőlőhegyről, zer., VÚSZ 1970. 8 listopada, Sigillium hospitum de Helmecz, zer., VÚSZ 1971. 14 maja. ; ; Literatura: Árpád Tőzsér: Skład młodych poetów, ISZ 1963/5, nowość: Namiętna znajomość. = W jaskini słów Po.–Bp. 1980, László Cselényi: Sala portretów naszej poezji: B. I., Hét 1976/29, Zoltán Szeberényi: Literatura węgierska na Słowacji (1945–1999) I, 2000. ;

F. Z.