István Andreánszky, S. Pataki

* Mezőlaborc, 1911. 17 czerwca – † Bruksela, 1989. 12 października. / dziennikarz, redaktor gazety ; ; Ukończył szkołę średnią w Sárospatak, w trakcie i po której pisał wiersze dla Kassáka Lajosa Munki oraz raporty socjograficzne z życia świata rolniczego. Dwukrotnie aresztowany pod zarzutem organizacji komunistycznej, dlatego we wrześniu 1934 wyemigrował do Czechosłowacji. Mieszkał w Polsce i stale publikował w Magyar Újság i Csehszlovákiai Népszava. W czasopiśmie teoretycznym Socjaldemokratycznej Partii Mo., Sócializmus, często publikowano jego badania (Új népies költészet, A slovenszkói magyar irodalomról itp.). Często oznaczał swoje pisma nazwiskiem István S. Pataki. Słowackie biuro Slovenské smery W gazecie spopularyzował Attilę Józsefa, a jego słuchowisko o Martinovicsu było emitowane w węgierskiej rozgłośni radia po. ; Po decyzji wiedeńskiej wrócił do Mo. Został wewnętrznym współpracownikiem gazety Endre Bajcsy-Zsilinszky'ego, Független Magyarország, i publikował również w Népszavie. Podczas okupacji niemieckiej mieszkał nielegalnie, współpracując z socjaldemokratycznymi grupami ruchu oporu. Po 1945 roku zajmował znaczące stanowiska w życiu politycznym i prasie socjaldemokratycznej, ale z powodu postępującego pogarszania się warunków demokratycznych, wyemigrował do Belgii na początku 1948 roku. Jego pisma były publikowane w publikacjach Węgierskiego Stowarzyszenia Rewolucyjnych Socjalistów i w paryskiej gazecie Rewolucja Socjalistyczna, którą również redagował. ; ; Literatura: József Pásztor: A Mi Utunk – Forradalmi életek Debrecenben, Debrecen 1972. ;

T.  L.