Ivanka Imre

* Felsőszemeréd, 9 grudnia 1818 – † Máriabesnyő, 27 lipca 1896 / pułkownik, historyk, polityk; ; Studiował w Sopron, a następnie w Akademii Wojskowej w Tull (jego kolegami ze studiów byli Artúr Görgei i Lajos Kazinczy). Następnie służył w Niemczech i Czechach. W maju 1848 roku, na zaproszenie premiera Lajosa Batthányego, zgłosił się na ochotnika do nowo utworzonej Gwardii Narodowej i jako sekretarz premiera przyczynił się do organizacji Gwardii Narodowej. W ciągu kilku miesięcy awansował z kapitana na pułkownika. Jesienią 1848 roku był członkiem delegacji negocjacyjnej, która chciała negocjować z Windisch-Grätz, ale austriacki generał ich nie przyjął. W drodze powrotnej chorwacki generał Jellasics, naruszając stan wojenny, aresztował go i przetrzymywał w niewoli w Königgrätz do 1850 roku. Angażował się w węgierskie życie publiczne od 1861 roku i był nieprzerwanie członkiem parlamentu od 1865 do 1895 roku. W latach 1878–1891 był dyrektorem naczelnym Północno-Wschodniej Spółki Kolejowej. Był jednym z założycieli Węgierskiego Czerwonego Krzyża, Dunajskiego Towarzystwa Żeglugowego i Stowarzyszenia Obrony Narodowej. Był Wielkim Mistrzem Węgierskiej Masonerii. Swoje wspomnienia z wojny o niepodległość zebrał w kilku tomach. Na jego cześć odsłonięto tablicę pamiątkową w szkole zbudowanej na miejscu dawnego dworu Ivánka w jego rodzinnej wsi. ; ; Jego główne prace: ; Armia węgierska jak wyobrażona, 1861, ; Żegluga parowcem po węgierskim Dunaju w celach informacyjnych, 1862, ; Moja czteromiesięczna służba w armii węgierskiej od końca czerwca do końca października 1848 r. 1881 r.; O powstaniu ludowym 1884 r.