Illés Ladiver

* Żylina, około 1633 – † Preszów, 2 kwietnia 1686 / pastor ewangelicki, nauczyciel, pisarz filozoficzny ; ; Jego ojciec był rektorem szkoły ewangelickiej w Żylinie. Ukończył naukę w Lewoczy, Bratysławie i Sárospataku, gdzie był uczniem Komeńskiego. Następnie studiował na uniwersytecie w Erfurcie, a następnie w Wittenberdze. W latach 1652–1659 był nauczycielem w Żylinie, od 1659 w Bártfán, a następnie dyrektorem szkoły. W 1667 został mianowany proboszczem w Hőlak, od 1668 do 1673 był nauczycielem w kolegium preszowskim, a następnie księdzem kościoła ewangelickiego w Tiszló i archidiakonem Kishontu. Najpierw ukrywał się przed prześladowaniami kontrreformacji w Késmárku, następnie uciekł do Torunia, a następnie udał się do Gdańska. Dużo podróżował po Niemczech. W 1677 roku udał się do Siedmiogrodu, aby uczyć w szkole w Szaszvárosie. W 1682 roku Imre Thököly wezwał go z powrotem na Węgry i mianował dyrektorem kolegium preszowskiego. W swoich pracach filozoficznych był zwolennikiem protestanckiej scholastyki. Pisał również dramaty szkolne. Jako nauczyciel położył wielkie zasługi w podniesieniu poziomu gimnazjów w Bártfie i Preszowie. ; ; Jego główne dzieła: ; Annotationes in pneumaticam, 1656, ; Annotationes in logicam, 1658, ; De atomis contra Zabanium, 1667, ; Summulae Logicae, 1671, ; Controversiarum Metaphysicarum Disputatio… I-III., 1679–1680.