Ignaz Hönig Jr.

* Csáb, około 1813 – † Bánya Beszterce, luty 1848 ? / lekarz ; ; Syn Ignáca Hönigha Starszego. Uzyskał doktorat z medycyny na Uniwersytecie w Peszcie w 1834 roku. W tamtym czasie absolwenci musieli nadal pisać rozprawę, a Hönigh Młodszy zadedykował swoją pracę w języku węgierskim, Rövid vázlata a kövérségnek, „Tekéntétes Nemes Honth. Vármegye Elkese Karainak és Röndeinek” (Korpus Entuzjastyczny i Ordery Komitatu Hont), z nieukrywanym celem uzyskania ich zgody na prowadzenie praktyki medycznej w Komitacie Hont. Został również mianowany „honorowym” lekarzem naczelnym, co oznaczało, że nie otrzymywał żadnego wynagrodzenia za swoją pracę. Ta sytuacja nie była dla niego satysfakcjonująca, dlatego najpierw próbował swoich sił w Trenczynie (bezskutecznie), następnie osiadł w Bańskiej Bystrzycy i odtąd w różnych źródłach wymieniany jest jako naczelny lekarz żupy zwoleńskiej. W sierpniu 1842 roku opisał przebieg trzeciego objazdowego zjazdu węgierskich lekarzy i przyrodników, który odbył się w Bańskiej Bystrzycy. Jak pisze László Kiss: Hönigh nie wygłosił wykładu, ale dzięki jego zbiorom uczestnicy mieli okazję zapoznać się z „wodami mineralnymi i leczniczymi” żupy zwoleńskiej. Nie wiemy, co było przyczyną jego przedwczesnej śmierci.