Ignaz Hirschler

* Bratysława, 3 marca 1823 – † Budapeszt, 11 listopada 1891 / lekarz, okulista, członek korespondent Węgierskiej Akademii Nauk ; ; Ukończył szkołę średnią w swoim rodzinnym mieście i w Peszcie, a w 1840 roku uzyskał dyplom lekarza na Wydziale Lekarskim w Wiedniu. W latach 1840–1847 był okulistą w Wiedniu, asystentem Antala Rózsása, a w latach 1847–1849 był asystentem Louisa A. Desmarresa w Paryżu. Wrócił do domu pod koniec 1849 roku i praktykował medycynę prywatnie. W 1851 roku jego podanie o przyjęcie na uniwersytet zostało odrzucone z powodu jego religii żydowskiej. Od 1851 roku był sekretarzem Królewskiego Towarzystwa Lekarskiego w Budapeszcie, następnie wiceprezesem. Od 1859 roku był naczelnym okulistą Szpitala Rókus i Szpitala Dziecięcego dla Ubogich. Był redaktorem dodatku okulistycznego do „Medical Weekly” i redaktorem tego czasopisma w latach 1864–1880. Był pionierem emancypacji Żydów na Węgrzech i przewodniczącym partii węgierskich Izraelitów. Węgierska Akademia Nauk wybrała go na członka korespondenta w 1869 roku. Wniósł znaczący wkład we wszystkie dziedziny okulistyki. Szczególnie cenne są jego operacje zaćmy, a także chirurgiczne rozwiązania w leczeniu zapalenia brzegów powiek, chorób rogówki i guzów oka. Badał wpływ alkoholu i innych środków odurzających oraz palenia na ostrość wzroku, okulistyczne powiązania chorób wenerycznych oraz różne cechy daltonizmu i zeza. Uratował wzrok młodemu Mihályowi Munkácsyemu, a następnie przez długi czas był lekarzem prowadzącym Jánosa Aranyego. W ostatnich latach życia tymczasowo oślepł, ale dzięki operacji częściowo odzyskał wzrok. Jego bratankiem był Aurél Stein (1862–1943), światowej sławy podróżnik i orientalista, którego badania również wspierał finansowo. ; ; Jego główne prace: ; Doświadczenia dotyczące nadużywania napojów alkoholowych i tytoniu jako przyczyny ślepoty (katedra naukowa), 1870, ; Dane dotyczące barwnika osadzonego w tworzywie rogówkowym, 1872, ; Dane dotyczące opisu pozostałości rogówki w rogówce, 1874, ; Zur Casuistik der Anaesthesie und Hyperaesthesie der Netzhaut, 1874.