Hrabia István Ambrózy-Migazzi

* Nicea, 5 marca 1869 – † Tana, 31 sierpnia 1933 / prawnik, dendrolog, botanik ; ; Dzieciństwo spędził w Tanie w komitacie Vas i pod wpływem matki, hrabiny Agáty Erdődy, zainteresował się ogrodnictwem i ogólnie przyrodą. Szczególnie fascynowały go rośliny i oprócz studiów prawniczych studiował również biologię w Wiedniu, Leuven i Budapeszcie. Zajmował się botaniką jedynie hobbystycznie, osiągając sukcesy przede wszystkim w życiu publicznym jako poseł, a także prowadził gospodarstwo rolne. W 1892 roku poślubił hrabinę Antonię Migazzi, córkę hrabiego Istvána Migazzi, i tym samym został właścicielem majątku Malonya. W latach 1894–1895 wybudował tam zamek, a obok, z pomocą ogrodnika Józsefa Mysáka, stworzył ogród botaniczny na powierzchni 100 akrów (67 ha). Sadził tam rośliny obce, zwłaszcza drzewa zimozielone (około 1500 gatunków). Był również wielkim miłośnikiem róż i sprowadzał zimozielone odmiany amerykańskie, które jednak ostatecznie wymarły i zostały zastąpione odmianami wyhodowanymi przez słynnego hodowcę róż z Korponan, Rudolfa Geschwinda. Zamek Malonya często odwiedzali również znani dendrolodzy z Europy. Jednak wybuch I wojny światowej przerwał rozbudowę arboretum i po zmianie ustroju w 1918 roku Ambrózy nie powrócił do swojej posiadłości, ale w latach 1922-1933 stworzył charakterystyczne arboretum około 2-3 km od wsi Kám w komitacie Vas. Jego intencją było stworzenie mikroklimatu odpowiedniego dla liściastych roślin zimozielonych klimatu śródziemnomorskiego i zbiorowisk roślinnych, które zapewniłyby przetrwanie bardziej wymagających gatunków. Udało mu się to osiągnąć, dzięki czemu oba jego arboreta są nadal badane i zwiedzane. Arboretum Malonya zostało przejęte przez Węgierską Akademię Nauk w 1953 roku i od tego czasu nowe gatunki drzew były sadzone nie tylko zgodnie z zasadą semper vireo („wiecznie zielony”) promowaną przez Ambrózy'ego, ale także zgodnie z względami fitogeograficznymi. On sam wyznaczył swój grób pośrodku symbolicznego arboretum, a na krypcie można przeczytać jego ulubione powiedzenie: Semper vireo. W Arboretum Malonya stoi jego pełnowymiarowy brązowy posąg.