Ferenc Holec Ilona Gyepes

21 października 1944, Alsóbodok - / śpiewaczka ludowa, mistrzyni sztuki ludowej ; ; Ilona Holec Ferencné Gyepes urodziła się 21 października 1944 roku w Alsóbodok (niektóre źródła podają również dawną nazwę Holecz). Często występowała w różnych przedstawieniach w lokalnej, a później w Pográny szkole podstawowej, gdzie jej talent wokalny był już widoczny. Chociaż osiągała doskonałe wyniki w nauce, jej rodzinne pochodzenie nie pozwalało jej na kontynuowanie nauki. Uzyskała kwalifikacje rolnicze w Pográny, zdała egzamin w Gímes, a następnie pracowała na fermie drobiu w Bodok. W 1972 roku poznała kolekcjonera pieśni ludowych Tibora Ága, który już wtedy zachęcał Ilonę Holec do wzięcia udziału w festiwalu Wiosenny Wiatr. Została zwyciężczynią finału krajowego. W tym samym roku powstał zespół folklorystyczny, którego została członkinią filarową, a później jego liderką. Twórczość Ilony Holec jak dotąd wykracza daleko poza zwykłą przeciętność. Często możemy ją zobaczyć w zespole, ale także jako solistkę, na scenach w kraju i za granicą: na paradach wojskowych, festiwalach i konkursach pieśni ludowych. Jest jedną z najwybitniejszych śpiewaczek regionu Zobor i częstą laureatką konkursów wokalnych. Jest prawdziwym oryginalnym talentem, który nie nauczył się dobrego śpiewu w szkole muzycznej, ale nabył go tradycyjnymi metodami życia kulturą ludową. Czerpie z czystych źródeł, ale także sama komponuje teksty. Otrzymała liczne złote, doskonałe złote i złote pawie (2009) nagrody, w 2002 roku została jedyną właścicielką nagrody nívó, otrzymała tytuł Wybitnego Artysty Ludowego Csemadok, dwukrotnego laureata Grand Prix Vassa Lajosa (1998, 2003) oraz laureata Nagrody Pięknej Róży Píborpiros (2003). W 2013 roku otrzymał list z podziękowaniami od starosty powiatu za wytrwałą i błogosławioną pracę. 20 sierpnia 2014 roku otrzymał tytuł Mistrza Sztuki Ludowej. Od prawie pół wieku jest znakomitym i często cytowanym informatorem. Jest niezastąpionym źródłem informacji dla kolekcjonerów pieśni ludowych z Wyżyny i Węgier, a dokumentaliści kultury pieśni ludowych odwiedzają go wielokrotnie, z którymi zawsze chętnie pozostaje do dyspozycji. Studenci etnografii często zbierają u niego materiały do swoich studiów. Jego pieśni zachowały się na licznych nośnikach audio. ; ; Obszary osadnicze związane z jego życiem: Alsóbodok, Pográny, Gímes