Jan Selye

* Wiedeń, 26 stycznia 1907 – † Montreal, 15 października 1982 / lekarz, internista, uniwersytet; nauczyciel; ; Jego ojciec był Węgrem, jego matka Austriaczką. Dzieciństwo spędził w Komárom, gdzie ukończył gimnazjum benedyktyńskie w 1924 roku. Studiował również w Paryżu i Rzymie, a ostatecznie uzyskał dyplom lekarza na niemieckiej sekcji Uniwersytetu Karola w Pradze w 1929 roku i doktorat z chemii. W latach 1929–1931 wykładał na Uniwersytecie Praskim i prowadził badania w Instytucie Patologii, następnie wyjechał do USA na stypendium Rockefellera, a później do Kanady, gdzie został lekarzem-badaczem na Uniwersytecie McGilla. W latach 1945–1976 był profesorem na Uniwersytecie w Montrealu i dyrektorem założonego przez siebie instytutu. Zajmował się endokrynologią i problemami zatrzymania krążenia. Jest uważany za twórcę teorii stresu. Swoje pierwsze istotne opracowanie opublikował w 1936 roku. Był kilkakrotnie nominowany do Nagrody Nobla, ale ostatecznie jej nie otrzymał. Jego imię noszą również węgierskie liceum w Komárom i pierwszy węgierski uniwersytet w Wyżynie Węgierskiej. ; ; Jego główne prace: ; Életünk a stress, 1964, ; Álomtól a ekszésig, 1967, ; In vivo, 1970, ; Stressz distressz lékül, 1976.