Tomcsanyi Gyula

* Ósva, 8 listopada 1844 – † Budapeszt, 8/10 stycznia 1923 / inżynier leśnictwa, pisarz specjalista, doradca ministerialny ; ; Ukończył szkołę średnią w głównej szkole realnej w Koszycach, a następnie uzyskał dyplom inżyniera leśnictwa w Akademii Górniczo-Leśnej w Selmecbányi. Od 1867 roku był kandydatem na leśniczego w urzędzie leśnym Mizslye, od 1870 do 1874 roku był leśniczym w urzędzie leśnym Gödöllő, od 1875 do 1882 roku był najpierw leśniczym, następnie kreślarzem, a w końcu naczelnym leśniczym w głównym urzędzie leśnym w Użhorodzie. W 1882 roku został kierownikiem urzędu leśnego Zsarnóca, później otrzymując tytuł naczelnego leśniczego. Od 1891 roku kierował dyrekcją leśną Banya Bisztergom. Od 1905 roku aż do przejścia na emeryturę (30 czerwca 1911 roku) pracował jako kierownik departamentu zarządzającego sprawami lasów państwowych w Ministerstwie Rolnictwa. W 1907 roku otrzymał tytuł radcy ministerialnego, a w 1911 roku król odznaczył go Orderem Leopolda. Jako leśnik, starał się przede wszystkim zwiększyć zasoby lasów mieszanych wzdłuż rzeki Garam i zracjonalizować pozyskiwanie drewna. Jego kariera biegła równolegle do kariery jego młodszego brata, Gusztáva Tomcsányiego, i on również stosował opracowane przez niego metody na powierzonych mu terenach (np. stosowanie podgrzewanych młynów do nasion). Jego artykuły były publikowane w czasopismach leśnych; Jego główne dzieło Opis systemu transportu stosowanego w lasach skarbowych wzdłuż rzeki Garam (1895) ok. Uważa się, że jego praca, oprócz szczegółowego opisu starożytnego transportu wodnego, zawiera również historię lasów doliny Garam, sporządzoną na podstawie licznych danych źródłowych z wielowiekowych archiwów kameralnych, które badał.