Gyula Fabian

* Losonc, 12 kwietnia 1884 – † Szombathely, 22 września 1955 / nauczyciel rysunku, etnograf, pisarz młodzieżowy ; ; W latach 1904–1908, będąc studentem Budapeszteńskiej Akademii Sztuk Pięknych, zaczął kolekcjonować materiały sztuki ludowej w regionie Palóc. Od 1908 roku uczył w Sárvár, a od 1915 do 1943 roku w Szombathely, gdzie przez dłuższy czas był kustoszem galerii obrazów muzeum. Jego twórczość artystyczna charakteryzuje się olejem, akwarelą, akwafortą i pracami ceramicznymi. Brał udział w wystawach Muzeum Sztuk Stosowanych w Budapeszcie i Wenecji z ceramiką. Jego rysunki etnograficzne zostały opublikowane w dziele Malonyaya Dezső Sztuka narodu węgierskiego, a jego artykuły ukazywały się w Biuletynie Etnograficznym. Jest autorem kilku powieści młodzieżowych, głównie o tematyce historycznej. ; ; Jego główne dzieła: ; Mały Mozart, 1930, ; Jaki Gerencsérek, 1934, ; Hej Rákóczi, Bercsényi, Bezerédj!, 1937, ; Dolina ludzi prehistorycznych, 1939.