Gyula Ethey

* Dömös, 18 listopada 1878 – † Csejte, 3 października 1957 / lokalny historyk ; ; Pierwotnie jego nazwisko brzmiało Kraščenič, które zmienił w 1917 roku za zgodą ministra spraw wewnętrznych, po tym jak udowodnił swoje bezpośrednie pochodzenie od Jánosa Ethey-Kraščeniča (Krascsenitsa) z Töbörétéi, który otrzymał szlachectwo w 1681 roku. Ukończył prawo i pracował w administracji powiatowej, a także był wiceprezesem Orvaszék. Po I wojnie światowej przeszedł na emeryturę do swojej posiadłości w Selezsény, która jednak została skonfiskowana po 1945 roku, a następnie przeniósł się do krewnych żony w Csejte. Nieustannie gromadził dokumenty dotyczące starych rodów szlacheckich, z których część została zniszczona w 1945 roku, ale kontynuował swoją działalność kolekcjonerską po II wojnie światowej, głównie w okolicach Vágújhely i Trenčína. Nie tylko je gromadził, ale także publikował w różnych artykułach. W 1953 roku przekazał część swojej kolekcji do archiwum w Trenčínie, ale wiele najstarszych dokumentów pozostało w jego posiadaniu, a niektóre z nich po jego śmierci trafiły w nieznane miejsce. Wdowa po nim przekazała również około 50 pudeł dokumentów do Archiwum Państwowego w Bratysławie. Jego twórczość została opisana w opracowaniu (pozostawionym w rękopisie) historyka literatury Sándora Csandy (Kisújfalu). Opublikował ją w Fórum Társadalomtudományi Szemlében jego syn, Gábor Csanda, w 2005 r. Zainteresowania Gyuli Etheya wykraczały poza historię rodziny, obejmując historię zamków, gościnność, produkcję wina, dawną administrację publiczną itp. Poświęcił kilka studiów stopniowemu zanikaniu Węgrów z Vágvölgy, a także zagadnieniu narodowości w XIX wieku. ; ; Główne prace: ; Historia Alsószelezsény, 1922, ; Historia Vágújhely i sąsiednich zamków (również w języku niemieckim), 1926, ; Kronika Vágvölgy, 1936, Z przeszłości Zoborvidéka, 1936, ; Osadnictwo i upadek Węgrów z Vágvölgy, é. n., ; Budowle rodziny Stibor, 1943; Życie dworu Csejte, 1943.