Bauer Gyzó

Érsekújvár, 31 maja 1942 – / lekarz, farmakolog, profesor uniwersytecki, członek stowarzyszony Węgierskiej Akademii Nauk ; ; Ukończył szkołę podstawową w Magyarbél, ukończył gimnazjum Galanta (1959). Uzyskał dyplom na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Komeńskiego w Bratysławie (1965). W latach 1966–1971 odbył studia podyplomowe w Instytucie Farmakologii Czechosłowackiej Akademii Nauk w Pradze – stopień kandydata nauk medycznych uzyskał w 1969 r. –, od 1972 r. był pracownikiem naukowym Instytutu Badań nad Lekami Eksperymentalnymi Słowackiej Akademii Nauk w Bratysławie, a w latach 1990–1999 jego dyrektorem. W 1985 roku uzyskał tytuł doktora nauk medycznych, w 1994 roku habilitował się na stanowisko profesora nadzwyczajnego, a od 1995 roku był profesorem uniwersyteckim. Jest członkiem wielu instytucji i organizacji: SZTA – członek korespondent (1987), członek rzeczywisty (1998), CSTA – członek korespondent (1988), Węgierskiej Akademii Nauk – członek zewnętrzny (1998). W 1990 roku był również przedstawicielem Słowackiej Rady Narodowej. W latach 1991–1996 był prezesem Csemadok OV, a w latach 2003–2007 ambasadorem Słowacji w Turcji (Ankara). Jego obszarem badawczym jest neurofarmakologia. Zajmuje się przede wszystkim wpływem różnych związków organicznych na przewodzenie impulsów w nerwach mięśni gładkich, a także reakcjami wolnych rodników tlenowych i niektórych leków wytwarzanych w organizmie. Opublikował blisko 300 publikacji naukowych (w tym około 120 w czasopismach zagranicznych). Był badaczem wizytującym w kilku krajach: ZSRR (1974), Japonii (1981-82, 1989, 1995-96, 1998-99), Wielkiej Brytanii (1987, 1993). Nagrody i wyróżnienia naukowe: Nagroda Państwowa im. Kl. Gottwalda (1987), Srebrna Plakietka im. Jesseniusa Węgierskiej Akademii Nauk (1992), Nagrody Mniejszości (1995), Złoty Medal Prezydenta Republiki Węgierskiej (2000), Krzyż Pribiny II. Stopień naukowy (2001), Krzyż Średni Orderu Zasługi Republiki Węgierskiej (2001), Złota Odznaka Węgierskiej Akademii Nauk (2002), Nagroda im. Kemény'ego Zsigmonda (2003, Fundacja Pro Renovanda Cultura Hungariae), Nagroda im. Arany'ego Jánosa za całokształt twórczości badawczej (2008). Obecnie mieszka w Somorján. ; ; Jego główne dzieło: Farmakologia ruchomości przewodu pokarmowego (współautor: Višňovský, P.), 1988.