George Batta

* Rimaszombat, 10 I 1943 / poeta, dramaturg, redaktor; ; Ukończył Tornalján (1959), kwalifikacje zawodowe w zakresie budowy maszyn ukończył w Koszycach (1961), a węgiersko-słowackie kwalifikacje nauczycielskie uzyskał w Nitrze (1966). Pracował jako dziennikarz w węgierskiej rozgłośni Czechosłowackiego Radia, dla Kisa Építő, Nő i Szabada Földművesa. W latach 1966–1976 był redaktorem pisma Új Ifjúság w Koszycach, w latach 1976–1990 redaktorem naczelnym pisma Kis Építő, w latach 1991–1993 redaktorem naczelnym pisma Tücsök, w latach 1993–1994 redaktorem czasopisma sportowego Hajrá, od 1995 roku dziennikarzem niezależnym, publicystą, okazjonalnym współpracownikiem węgierskiej rozgłośni Słowackiego Radia, Węgierskiej Telewizji, Telewizji Duna itd. Jego wielki plan wydawania czasopisma literacko-kulturalnego dla węgierskiej młodzieży świata pod tytułem Göncölszekér został wstrzymany w 2001 roku z powodu braku wsparcia po opublikowaniu udanego pierwszego numeru. – Jego talent poetycki rozkwitł w Nitrze, redagował czasopismo koła samokształceniowego, a jego wiersze ukazywały się również w gazetach ogólnopolskich. Jego nazwisko stało się znane w tym samym czasie co Sándoré Gála, Elemére Tótha i Istvánégo Bárcziego w ramach grupy poetyckiej „Czwórka”. Jego pierwszy tom wywołał poruszenie. Jego ton, emanująca z niego radość i lekkość, młodzieńczy zachwyt nad sprawami świata, kult czystości i piękna były niezwykłe w ówczesnej poezji węgierskiej na Słowacji. Ton, jaki wówczas panował, charakteryzuje również jego późniejsze tomy, w głębszej i bardziej ponurej odsłonie. Od lat siedemdziesiątych pisał coraz rzadziej, preferując pracę w gatunkach dziennikarskich i eksperymentując z dramaturgią. Największe sukcesy osiągnął dzięki reportażom sportowym. Napisał książkę o Zoltánie Fábrym w ciepłym tonie, opartą na osobistych doświadczeniach. ; ; Dzieła: Lufa karabinu otwiera kwiat, tom 1965, Testament, tom 1969, Dwudziesta wojna światowa, tom 1974, Piętnaście sprawozdań sportowych, 1973, Taniec koguta, szm., MATESZ 1978, Lampa dyniowa, szm., MATESZ 1980, Jajko przepiórcze, szm., MATESZ 1987, Bramki i medale, sprawozdania sportowe, 1989, Kolory do portretu Zoltána Fábry'ego, red., 1990, Zdanie o miłości, tom 1991, Szikora, Biała Pelé, portret, wydanie prywatne 1995, Śpiewające zwierzęta, folio, 1993, Flet kiełbasiany, gyv. 1997, Tobozházikó, m., 1998. ; ; Literatura: Árpád Tőzsér: Skład młodych poetów, ISZ 1965, László Koncsol: Kwiaty kwitną z lufy pistoletu, ISZ 1965, András Görömbei: Literatura węgierska w Czechosłowacji 1945–1980, Bp. 1982, Gyula Bodnár: Sokszemközt B. Gy.-gyel, VÚSZ 1975/25, László Cselényi: Galeria portretów naszej poezji: B. Gy., Hét 1983/24, Zoltán Szeberényi: Literatura węgierska na Słowacji (1945–1999) I., 2000. ;

Sz. Z.