Gwiaździsty zamek Boga pogrążony jest w żałobie

1. Gwiaździsty zamek Boga jest pokryty żałobą, ; Zasłonili okno nieba. ; Nieskazitelny baranek umarł, umarł, ; Na ołtarzu świętego krzyża, przesiąkniętym krwią. ; ; 2. Niebo przychodzi na pogrzeb, ; A anielskie policzki ronią łzy. ; Zaginiona córka płacze, szlocha, ; Smutek Dziewicy Maryi sięga nieba. ; ; 3. Mój drogi synu, moje drogie wychowanie, ; Teraz żegnam cię. ; Och, niestety, kiedy dwa serca muszą się rozstać, ; Nawet miód często staje się gorzki. ; ; 4. Piękna czerwona róża krzyża, ; Moja miłość, jej drogi skarbcu. ; Wielka męka, dla mnie umarło moje szczęście, ; Mój kwiat podlany moim mlekiem. ; ; 5. Twoje ciało jest już całe zakrwawione, ; A moja dusza czuje wielki ból. ; Gdy okrutna włócznia przebija ciebie, ; Moja dusza również jest przez nią przebita. ; ; 6. Gdzież więc skłonię moją biedną głowę, ; Mój Jezu, który się nade mną litujesz. ; O, obejmij mnie, przebity święty, ; Który zawsze byłeś gotowy mi pomóc. ; ; 7. Ostry sztylet przebija pierś świętej Dziewicy, ; Wszystkie siedem ran odnawia się na jej sercu. ; Jest złamana w bólu, ; Gdyby święta Magdalena jej nie pochwyciła. ; ; 8. Strażniku nieba, umarłeś dla naszego zbawienia, ; Za wejście naszych dusz do nieba. ; Spójrz na gorycz twojej świętej matki, ; I daj nam święty skarb nieba.