Gusztav Szelényi

* Késmárk, 5 września 1904 – † Budapeszt, 14 października 1982 / zoolog, entomolog, honorowy profesor uniwersytecki; syn Ödöna Szelényiego, historyka literatury, filozofa i prywatnego nauczyciela uniwersyteckiego. Dzieciństwo spędził w swoim rodzinnym mieście i w Bratysławie. Ukończył gimnazjum Mezőtúr w 1922 roku. W latach 1923–1927 studiował biologię, głównie zoologię, na Uniwersytecie Nauki i Techniki w Budapeszcie. W 1927 roku uzyskał stopień nauczyciela, a w 1930 roku stopień doktora na Uniwersytecie Nauki i Techniki Tiszy Istvána w Debreczynie. W latach 1926–1968 pracował w Stacji Entomologicznej (później: Instytucie Ochrony Roślin), a od 1942 roku był jej kierownikiem. Prowadził również wykłady uniwersyteckie: w 1940 roku został prywatnym korepetytorem na Uniwersytecie Nauk Rolniczych, a od 1953 roku wykładał entomologię ochrony roślin w ELTE w Budapeszcie. W 1968 roku przeszedł na emeryturę, ale nadal pracował jako pracownik Muzeum Historii Naturalnej. Od 1970 roku wykładał zoologię ochrony roślin jako profesor na Uniwersytecie Józsefa Attili w Segedynie. Jego obszarem badawczym były przede wszystkim badania nad systematyką i ekologią szkodników roślin pastewnych i oleistych (lucerna, mak itp.), tarczników drzew owocowych i błonkówek. Jego syn Iván Szelényi (Budapeszt, 17 kwietnia 1938 r.) jest socjologiem, profesorem uniwersyteckim i członkiem Węgierskiej Akademii Nauk. Został wydalony z Węgier w 1975 roku za nielegalne wysłanie rękopisu za granicę. Obecnie mieszka w USA.