Gustav Rigler

* Dunamocs, 4 listopada 1868 – † Budapeszt, 20 sierpnia 1930 / lekarz, higienista, profesor uniwersytecki ; ; Ukończył szkołę średnią w Komárom i otrzymał doktorat z medycyny na Uniwersytecie w Budapeszcie w 1892 roku. Rozpoczął pracę w Instytucie Zdrowia Publicznego Uniwersytetu w Klużu-Napoce, gdzie w 1897 roku uzyskał kwalifikacje prywatnego nauczyciela, a w 1899 roku został profesorem uniwersyteckim. W latach 1906/1907 i 1914/1915 był dziekanem Uniwersytetu im. Ferenca Józsefa w Klużu-Napoce, a w latach 1917/1918 jego rektorem. W latach 1921–1927 wykładał na Uniwersytecie w Segedynie i kierował Instytutem Zdrowia Publicznego. Od 1928 roku aż do śmierci był dyrektorem Instytutu Zdrowia Publicznego w Budapeszcie i profesorem naczelnym katedry zdrowia publicznego. W trakcie swoich badań zajmował się higieną wód leczniczych, studni artezyjskich, żywności, a także bakteriologią, epidemiologią i serologią. Był jednym z organizatorów kursów dokształcających dla lekarzy. ; ; Jego główne prace: ; Metody badań lekarskich, 1894; Zdrowie publiczne i choroby zakaźne I-II, 1910; Historia (pierwszej) epidemii cholery w 1831 roku, 1915; Krótki podręcznik zdrowia publicznego i epidemiologii, 1922.