Gustav Moesz

* Körmöcbánya, 21 października 1873 – † Budapeszt, 8 grudnia 1946 / botanik, badacz flory, mykolog, muzealnik, członek korespondent Węgierskiej Akademii Nauk ; ; Rozpoczął naukę w Aranyosmarót, następnie został uczniem Liceum Ewangelickiego w Selmecbánya i ostatecznie ukończył Körmöcbánya Realiskola. Zapisał się na Politechnikę Budapeszteńską, ale wkrótce został studentem Uniwersytetu Nauk Przyrodniczych, gdzie w 1897 roku uzyskał certyfikat nauczycielski. W latach 1895–1899 był docentem mineraloga Józsefa Krennera (1839–1920) w Katedrze Mineralogii i Petrologii, ale później jego zainteresowania coraz bardziej zwróciły się w stronę botaniki. W latach 1899–1906 pracował jako nauczyciel historii naturalnej w liceum w Braszowie, często zbierając rośliny ze swoimi uczniami i samodzielnie wykonując badania mikroskopowe. O swoich obserwacjach pisał artykuły, uzupełnione własnymi ilustracjami, do szkolnego biuletynu („Mikroskopowa flora wód stojących Braszowa”, 1902; „Glony żyjące w powietrzu i wodach płynących regionu Braszowa”, 1904). W 1906 roku został pracownikiem Ogrodu Botanicznego Narodowego Muzeum Historii Naturalnej i rozpoczął porządkowanie kolekcji grzybów. Pracę doktorską, a następnie habilitacyjną, złożył dopiero za namową przełożonych, dzięki czemu od 1915 roku uzyskał tytuł prywatnego nauczyciela w dziedzinie mykologii. Podczas I wojny światowej prowadził również obserwacje z zakresu geografii roślin w Serbii i Polsce. W okresie Republiki Radzieckiej w 1919 roku został mianowany kierownikiem katedry, z tego powodu, po upadku dyktatury proletariackiej, został pozbawiony tytułu nauczyciela prywatnego, ale kontynuował karierę naukową jako współpracownik Ogrodu Botanicznego MNM w Budapeszcie, a następnie od 1929 roku jako jego dyrektor. Przeszedł na emeryturę w 1934 roku, ale kontynuował badania i po zakończeniu II wojny światowej przywrócono mu tytuł nauczyciela prywatnego, a Węgierska Akademia Nauk wybrała go członkiem korespondentem. Podczas wojny kolekcja grzybów Ogrodu Botanicznego uległa zniszczeniu, którą w dużej mierze odrestaurowano dzięki uprzejmości Gusztáva Moesza. Z jego różnorodnej pracy naukowej wyróżniały się przede wszystkim badania mykologiczne: opisał 160 gatunków grzybów (i 2 rośliny kwitnące). Zajmował się dogłębnie chorobami grzybowymi. Był redaktorem Biuletynów Mykologicznych, wydawanych jako dodatek do Węgierskich Czasopism Botanicznych, w latach 1913–1938. Dwa rodzaje grzybów i kilka gatunków roślin i zwierząt otrzymało jego imię. ; ; Jego główne prace: ; Dane dotyczące flory komitatu Bars, 1911, ; Fungi Hungariae I-IV., 1925–1941, ; Grzyb pieczarek domowych i wzrost grzybów w budynkach, 1934, ; Grzyby Węgier, 1938, ; Flora solnych obszarów Kiskunság i Jászság, 1940, ; Rośliny kolonizowane, 1941, ; Grzyby Budapesztu i okolic, 1942, ; Grzyby Kotliny Karpackiej (wraz z Gáborem Ubrizsym), 1950.