Gustav Faller

* Hegybánya, 23 lutego 1892 – † Budapeszt, 22 lipca 1968 / inżynier górnictwa, poszukiwacz gazu ziemnego ; ; Ukończył Akademię Górnictwa i Leśnictwa w Selmecbányi w 1914 roku. Brał udział w I wojnie światowej jako żołnierz. Od 1919 roku pracował jako inżynier zakładowy w Królewskim Węgierskim Instytucie Badawczym Górnictwa na Wielkich Równinach, a od 1922 roku kierował głębokimi wierceniami poszukiwawczymi gazu ziemnego jako kierownik biura. Od 1938 roku był referentem ds. górnictwa ropy naftowej Bükkszék i poszukiwań ropy naftowej Mezőkövesd i Kőrösmező w departamencie górnictwa Ministerstwa Przemysłu. Po II wojnie światowej był jednym z organizatorów Ministerstwa Przemysłu, a od czerwca 1948 roku był szefem departamentu górnictwa. Od lipca 1949 roku pracował w Ministerstwie Przemysłu Ciężkiego, a pod koniec roku został pracownikiem Krajowej Spółki Badań Górniczych i Głębokiego Wiercenia. W latach 1951-1953 był szefem Deep Drilling Industrial Trust i zarządzał wierceniami węgla w Komló aż do przejścia na emeryturę w 1958 roku. ; Kierował dwoma głębokimi wierceniami w Hajdúszoboszló rozpoczętymi przez Ferenca Pávai-Vajnę w latach 1924-1930, przy czym to ostatnie było jednym z najgłębszych wierceń w Europie w tamtym czasie, w wyniku którego uzyskano jodowaną słoną wodę o temperaturze 78 °C. Dwa głębokie wiercenia w Debreczynie w latach 1929-1934 również zakończyły się podobnymi wynikami, w wyniku których uzyskano jodowaną słoną wodę o temperaturze 63-65 °C. Oprócz wyżej wymienionych, nadzorował również kilka głębokich operacji wiercenia, które umożliwiły utworzenie licznych uzdrowisk i gorących źródeł. W uznaniu jego zasług został wybrany honorowym członkiem Międzynarodowego Stowarzyszenia Głębokiego Wiercenia. Po 1947 roku nie mógł w pełni wykorzystać swojej wiedzy i doświadczenia, a liderzy branży przestali słuchać jego rad dotyczących wydobycia ropy naftowej.