Gergely Berzeviczy

* Kakaslomnic, 15 czerwca 1763 – † Kakaslomnic, 23 lutego 1822 / prawnik, ekonomista, badacz Tatr ; ; W 1783 roku uzyskał stopień prawniczy w Luterańskim Gimnazjum w Keszthely, a następnie w latach 1784–1786 był studentem Uniwersytetu w Getyndze. Podróżował do Niemiec, Francji, Flandrii i Anglii, a jego doświadczenia tam zaowocowały wieloma ideami reformatorskimi. Po powrocie do domu otrzymał staż w Radzie Gubernatorów. W latach 90. XVIII wieku zetknął się z kilkoma wybitnymi postaciami ruchu jakobińskiego: Ferencem Verseghy, Józsefem Hajnóczy, László Orczy, Ferencem Szentmarjayem i Ferencem Kazinczy. Kiedy Ignác Martinovics i jego towarzysze zostali straceni lub skazani na więzienie, w obawie przed represjami wycofał się do swojej posiadłości w Kakaslomnicach i poświęcił się działalności naukowej oraz zarządzaniu gospodarką. Na jego poglądy wpłynęły poglądy ekonomiczne szkockiego ekonomisty i filozofa Adama Smitha (1723–1790). Był jednym z pierwszych na Węgrzech, którzy dostrzegli, że rozwój gospodarczy jest w dużej mierze hamowany przez stosunki feudalne. Przypisywał również ważną rolę handlowi i wierzył, że może on być skutecznie realizowany jedynie przez niepodległe państwo. Chociaż pisał swoje dzieła po łacinie i niemiecku, nadal można go uważać za twórcę węgierskiej ekonomii. Oprócz zagadnień ekonomicznych badał również Tatry. Podróżował po tym regionie z kilkoma wybitnymi podróżnikami i naukowcami (m.in. Tamásem Maukschem, Jánosem Asbóthem, Pálem Kitaibelem, Robertem Townsonem [54]). Wiele jego prac zostało opublikowanych w różnych zbiorach i czasopismach, ale wiele pozostało w formie rękopisów. Opis Starych Łaźni Tatrzańskich opublikował jego wnuk, Egyed Berzeviczy (Kakaslomnic, 24 grudnia 1835 – Barca, 14 czerwca 1906), historyk rodu Berzeviczy, poseł na parlament (Eine Beschreibung des Bades Schmecks aus dem Jahre 1812). ; ; Jego główne dzieła: ; De commercio et industria Hungariae, 1779,; De Conditione et indole rusticorum in Hungaria (O kondycji i naturze chłopów na Węgrzech), 1809,; Notizen über das Zipser Komitat w Ungarn Vaterländer Blätter, 1810,; Oeconomica Publico Politica itd., 1818 (opublikowane zaledwie kilkadziesiąt lat po jego śmierci, w 1902).