Groby Kisfaludy
Cmentarze, nagrobki, groby
Przedstawiciele zadunajskiej rodziny szlacheckiej osiedlili się w Szenc w XIX wieku, kiedy to szlachcic István Kisfaludy (1808–1866, zm. 19 lipca) rozpoczął tu pracę jako nauczyciel w szkole publicznej. István pochodził z Pápy w komitacie Veszprém i w 1836 roku poślubił Teréz Lassú, która pochodziła z tego regionu. Znamy ich synów: Zsigmonda (ur. 18 lipca 1837), Mórica (ur. 21 lutego 1841), Vince'a (ur. 30 stycznia 1843) i Károly'ego (ur. 22 kwietnia 1845). Móric poszedł w ślady ojca. Nauczał, a następnie w latach 1866–1891 był notariuszem w Szenc. Dwóch braci, Zsigmond i Vince, wybrało karierę kościelną. Z nich Zsigmond jest bardziej znany. Ukończył szkołę średnią w Bratysławie, Győr i Nagyszombat. Studiował teologię w Esztergom i przyjął święcenia kapłańskie w 1861 roku. Był kapelanem w Somorji, następnie w Dunaszerdahely (1868), następnie księdzem w Illésháza (1872), Nagymagyar (1892), a na końcu diakonem w Somorji. W 1906 roku został kanonikiem gwardianem Bratysławy. Jako uczony ksiądz stworzył wiele, zajmując się głównie regionalnymi badaniami historycznymi. Pozostawił potomnym średniowieczną historię Somorji w grubym, naukowo rzetelnym rękopisie, który jednak nie został jeszcze opublikowany. Zmarł w 1926 roku. Został pochowany w grobie ojca w Szent. Napis na płycie nagrobnej jest stosunkowo czytelny: Tu spoczywa w Chrystusie István Kisfaludy, nauczyciel ludowy, +1866 w 56. roku życia, Zsigmond Kisfaludy, kanonik bratysławski, historyk, zapalony wieśniak, ur. 18 VII 1837 + 1926 VIII 14. Módlmy się za nich! Napis obfituje w dane osobowe, ale w przypadku Istvána Kisfaludyego wydaje się niekompletny. István mógł być aktywną postacią we wczesnej wspólnocie Szent jako nauczyciel-kantor. Ferenc Komlóssy napisał o nim w swojej pracy o szkołach kościelnych archidiecezji ostrzyhomskiej: „István Kisfaludy był znakomitym śpiewakiem i nauczycielem o rzadkiej pilności, o wzorowym życiu... pracował na tej stacji (Szent)... przez 30 lat (1836-66)”. Z pewnością należał do wiodącej klasy intelektualnej ówczesnego miasteczka targowego i jako taki mógł być, i był, postacią definiującą swoją społeczność podczas wojny o niepodległość i rewolucji domowej w latach 1848-1849.