Grobowiec Ákosa Marczella

Marczell Ákos Joachim (1 grudnia 1859 w Kőhidgyarmat – 21 stycznia 1892), proboszcz. Urodził się w Kisudvarnok 17 marca 1813 roku. Ukończył nauki humanistyczne i studia teologiczne w Nagyszombat. Święcenia kapłańskie przyjął 26 października 1837 roku. Z powodu swojej politycznej przeszłości zmuszony był zrezygnować z parafii w Vicsápapát. Ogłosił detronizację rodu Habsburgów i odprawił Te Deum z okazji zdobycia Budy. 16 lipca 1849 roku został mianowany kapelanem obozu pod dowództwem Móra Perczela. Po wojnie o niepodległość został pozbawiony urzędu i skazany na trzy lata więzienia w kajdanach. Był więziony w Ołomuńcu. Po zwolnieniu w 1854 roku został internowany w Ostrzyhomiu, gdzie gorliwie włączył się w życie Wielkiej Kapituły i był kapelanem dworskim księcia-prymasa Szitovskiego. Po ponownym zezwoleniu na pracę, służył w parafii Kőhidgyarmat aż do śmierci w 1892 roku. ; Brał udział w redagowaniu Powszechnej Encyklopedii Węgierskiej i przetłumaczył podręcznik F. Huberta: Przewodnik dla duchowieństwa, który ukazał się w Komárom w 1854 roku. Wierni darzyli go wielką miłością, a przez wiele lat posługi w Kőhidgyarmat poświęcał się pracy. Jego grób w formie szarego marmurowego obelisku znajduje się na cmentarzu w Kistáta, otoczonym kutym żelazem ogrodzeniem.