Grób rodziny Petőcz

Stara rodzina z Bratysławy, której żaden członek, P. Péter, nie otrzymał w 1742 roku szlacheckiego listu od Marii Teresy. Wśród jej członków warto wymienić P. György'ego, który w 1843 roku został naczelnym urzędnikiem Bratysławy, a w 1848 roku drugim gubernatorem. Na tym stanowisku był również członkiem komitetu obrony powiatu. Po zwycięstwie imperialistów, feldmarszałek Kempen, 5 stycznia 1849 roku, zganił P. György'ego jako członka stałego komitetu, który, bawiąc się głową, ośmielił się sprzeciwić zarządzonemu rozmieszczeniu wojsk. Pewnego razu, będąc w Csallóköz, jako przewodniczący wydziału żywności, dowiedział się, że obrońcy zbliżają się triumfalnie od strony Nyárasd i wkroczyli już do Lég i Elő-Patony (gdzie mieszkała jego rodzina). Słysząc to, P. wrócił do Patony i na prośbę pułkownika Kosztolányiego wysłał oficjalne zawiadomienie do sędziego sądu wojskowego pierwszego okręgu csallóköz, aby nakazał natychmiastowy pobór poborowych. Dopiero wtedy wrócił do Bratysławy, gdzie Austriacy natychmiast wydali go sądowi wojskowemu. Wszyscy mu współczuli i wielu wstawiało się za nim, ale P. odpowiadał na pytania sądu wojskowego tak szczerze, że nie udało się go uratować. Został skazany na śmierć przez wiązanie, którą Kempen zamienił na rozstrzelanie. Wyrok wykonano na zamku pod tzw. wieżą koronną. Zmarł jako mężczyzna. (V. ö. Budapesti Hirlap 1896 28 stycznia) István Pápay, wówczas notariusz honorowy (po lewej stronie), opłakiwał w nim swojego szwagra. (Pallas Nagylexikon) ; ; Grób szlachcica Eleméra Petőcza, generała porucznika Królewskiej Armii Węgierskiej, i Antala Petőcza, naczelnika i sędziego żupanii bratysławskiej.