Grób pastora reformowanego Árpáda Kovácha
Cmentarze, nagrobki, groby
Ksiądz Árpád Kovách urodził się 19 listopada 1886 roku w Berhidzie w rodzinie notariuszy. Ukończył szkołę średnią i studia teologiczne w Pápa. Od 1909 do 1910 roku był wikariuszem w Galambok, a od 1912 roku był proboszczem w więzieniu Ilaván. W 1918 roku został zmuszony do opuszczenia miejsca posługi. Przeniósł się do Vágfarkasd, do dziadka swojej żony, gdzie służył u boku pastora Antala Somogyi. Od 1924 do 1942 roku pełnił regularną posługę duszpasterską w Vágfarkasd. Był prezesem lokalnego Stowarzyszenia Młodzieży Keresztyén i Węgierskiego Stowarzyszenia Kulturalnego Széchenyi oraz wiceprezesem zarządu Bajtársi Szolgálat. ; 3 września 1912 roku poślubił Margit Sebestyén (ur. 19 lipca 1889 roku w Kocs), córkę pastora reformowanego Dávida Sebestyéna Kocsa. Oddał duszę Stwórcy 12 stycznia 1943 roku. W swoim liście z 29 czerwca 1943 roku Margit Sebestyén wspomina: „Byłam bardzo szczęśliwą dziewczynką, a potem, od 1912 do 1943 roku, byłam bardzo, bardzo szczęśliwą kobietą z moim błogosławionym mężem. Mieliśmy dwie córki, najstarsza to dr Viktorné Petri, weterynarz, i ma dwoje małych dzieci. Nasza najmłodsza córka zmarła w wieku 10 miesięcy, ku naszemu wielkiemu smutkowi. Podczas jego posługi duszpasterskiej w Vágfarkasd żyliśmy w całkowitej harmonii i miłości z wiernymi mojego drogiego męża. Mieszkańcy Farkasd to inteligentni, dobrzy ludzie. Bardzo ich kochaliśmy. Mój błogosławionej pamięci mąż robił wszystko, aby dokładnie wypełniać swoje obowiązki i spełniać wszystkie życzenia swoich wiernych, którzy razem ze mną szczerze opłakiwali i żałowali swojego zmarłego pastora. Z żarliwą wiarą i prawdziwą miłością zorganizowaliśmy Konferencję Dziewcząt Reformowanych, 150. rocznicę naszego kościoła, a następnie wielkie Dni Reformowane. Zorganizowaliśmy wiele wieczornych pokazów z ogromnym sukcesem i świetnymi wynikami finansowymi, co pozwoliło nam rok po roku pomagać naszym lokalnym dzieciom w potrzebie, dostarczając im ubrania i buty. Przez wiele lat mogliśmy przeznaczyć tysiące dolarów na cele charytatywne. Naprawdę, bardzo chcielibyśmy pracować razem o wiele więcej, ramię w ramię. Ale wszechmogący Bóg postanowił inaczej. Przywołał do Siebie mojego niewymownie ukochanego, wiernego i dobrego partnera życiowego, którego posłał mi, abym przez 30 i pół roku ozdabiał i uszczęśliwiał moje życie.