Grób Mihály’ego Vargi Zámolyi

Urodził się w Sopron. Ukończył szkoły średnie w Kőszeg, Szombathely i Nagyszombat, a od 1853 roku studiował teologię w Pázmáneum w Wiedniu. Święcenia kapłańskie przyjął 27 lipca 1857 roku. Przez dwa lata był wikariuszem w Hédervár. 20 października 1864 roku został proboszczem parafii Zámoly, w 1879 roku został wikariuszem, w 1882 roku został proboszczem parafii Esztergom-víziváros, 12 lutego 1888 roku został mianowany członkiem kapituły w Nagyszombat, a 20 grudnia 1889 roku został mianowany członkiem kapituły w Bratysławie. Pseudonimy: Zámolyi, którego używał jako pseudonimu, czyli: Zámolyi Varga Mihály i Z. Varga Mihály, zapisał także swoje nazwisko jako Vargha. ; ; Polityczno-społeczny tygodnik Esztergom donosił w numerze z 22 kwietnia 1906 r.: „Kanon bratysławski Mihály Varga, powszechnie znany pod pseudonimem »Zámoly«, zmarł w tym tygodniu. Po wielu latach pracy duszpasterskiej w Zámoly, przez 8 lat był również proboszczem parafii Esztergom-Vízi i oprócz większej pracy pedagogicznej napisał kilka mniejszych dzieł. Otrzymaliśmy następujący nekrolog: Bratysławska kapituła w imieniu własnym i swoich krewnych z bólem serca informuje, że jej towarzysz, Najczcigodniejszy i Najczcigodniejszy Pan Mihály Varga, ok. proboszcz, kanonik, członek Towarzystwa św. Stefana, wydział naukowy i literacki, zmarł 17 kwietnia bieżącego roku o godzinie 4 rano, po krótkim cierpieniu i pobożnym przyjęciu sakramentów, w 72. roku życia i 49. rocznica komunii świętej. Zmarły pogrążony w żałobie. Uroczysta msza żałobna zostanie odprawiona w intencji Wszechmogącego 19 kwietnia br. o godz. 10:00 w miejscowym kościele głównym. Szczątki błogosławionego zostaną poświęcone 19 kwietnia br. o godz. 11:00 w kaplicy na cmentarzu św. Andrzeja i złożone na tym samym cmentarzu dla wiecznego spoczynku. Niech Bóg da mu wieczny odpoczynek, a światłość wiekuista niech mu świeci! Jego prace zostały opublikowane w następujących gazetach i czasopismach: Świadek czasów (1860. 4. wydanie), Katholikus Néplap (1860-64), Magyar Sion (1864), Magyar Állam (1876. 19-24. zeszyty 1884. 345. Jeszcze kilka linijek do biografii doktora Pála Kovácsa, 1895. 65. wydanie), Kalendarz wujka Istvána (1876-78., 1882-84.), Győri Közlöny (1878., 1880.), Esztergom Közlöny (1884. 41-51. zeszytów, 1887. dwadzieścia zeszytów, 1888-89), Nagyszombati Hetilap (1889. 35-49. zeszytów). ; ; Dzieła: ; • Róża o tajemnym znaczeniu, ... Kazanie kościelne, które wygłosił w 1860 r. podczas uroczystości pożegnalnej kościoła zamkowego w Hédervárze. Győr, 1860. ; • Tóbiás, pobożny głowa rodziny. Peszt, 1864. (Specjalny wydruk z Kath. Néplap). ; • Kazanie kościelne, które wygłosił z okazji uroczystości poświęcenia kościoła grobowego szanowanej rodziny hrabiego Viczay w Hédervárze 3 marca 1864 r. Győr, 1864. ; • Rodzina chrześcijańsko-katolicka. U. tam, 1868-69. Dwa tomy. ; • Bohaterowie ust. Humorystyczne obrazy z życia. U. tam, 1879. ; • Wychowanie domowe przedstawione na przykładach. Opieka fizyczna. Budapeszt, II. Kultywowanie duszy. Budapeszt, 1879., 1882. Dwa tomy. ; • Kazanie święte, które wygłosił z okazji odsłonięcia krzyża cmentarnego w Győrrévfalus. Győr, 1881. ; • Kazanie święte, które wygłosił w dniu św. Wojciecha, biskupa i męczennika, w głównej katedrze w Ostrzyhomiu. Ostrzyhom, 1892. ; • Obchody Lourdes. Modlitewnik. Winterberg, 1887. ; • Humanizm pogański i miłość chrześcijańska. Przetłumaczone. Ostrzyhom, 1888. ; • Cygan w namiocie. Humorystyczna etnografia. Budapeszt, 1890. (Rozszerzone nowe wydanie. Bratysława, 1893.). ; • Świat żebraków na Węgrzech. Szkic współczesny. Bratysława, (1890). ; • Niezapominajki o sporach martwego sezonu. Humorystyczne szkice. U.ott, 1891.; • Arystokraci z Gálfalu. Bratysława, 1896. ; • Anioł-zabójca w Csejté. (Erzsébet Batory). U. tam, 1897. (Przedruk z Gazety Esztergomskiej).