Grób doktora Sándora Markó, notariusza królewskiego

Sándor Markó, prawnik i notariusz królewski, urodził się w Rozsnyó w 1847 roku. Przez krótki czas był stenografem parlamentarnym, ale po uzyskaniu dyplomu prawniczego osiadł w Rimaszombat. ; W 1875 roku, kiedy powstała instytucja notariatu królewskiego, złożył wniosek o stanowisko notariusza. W rezultacie został mianowany notariuszem królewskim w Rozsnyó. Był jednym z założycieli Królewskiej Izby Notarialnej w Koszycach. Jako pisarz prawniczy publikował artykuły, które dotyczyły praktycznych zagadnień pracy notariusza. Jednym z jego dzieł była konstytucja Kościoła luterańskiego zatytułowana Prawo kościelne. Napisał również 25-letnią historię Królewskiej Izby Notarialnej w Koszycach. ; Oprócz pracy jako notariusz, Sándor Markó brał również aktywny udział w życiu społecznym i kulturalnym miasta Rozsnyó. W latach 1875–1912 był członkiem rady szkolnej Ewangelickiego Gimnazjum w Rozsnyó, od 1875 r. członkiem rady miejskiej, od 1886 do 1893 r. był nadzorcą kościoła ewangelickiego w Rozsnyó, od 1896 do 1906 r. był prezesem Kasy Oszczędnościowo-Lombardowej w Rozsnyó. Od 1893 r. został wybrany prezesem Klubu Społecznego w Rozsnyó i Kasyna w Rozsnyó. W 1905 r. wygłosił przemówienie uroczyste jako prezes komitetu rzeźbiarskiego podczas odsłonięcia pomnika wzniesionego ku pamięci Franciszki Hablavetz, z domu hrabiego Dénesné Andrássy. W 1907 r. brał czynny udział w wzniesieniu pomnika Kossutha w Rozsnyó i w organizacji uroczystości ku pamięci Franciszka II Rakoczego. ; Węgierska Krajowa Izba Notarialna upamiętniła go nagrodą im. Markó Sándora, ustanowioną w 2007 r. W 2011 r. ukazała się książka przedstawiająca jego życie i działalność, zatytułowana Pierwszy notariusz z Rozsnyo, której autorem jest Gábor Rokolya. 7 września 2012 r., w setną rocznicę śmierci dr. Sándora Markó, w Węgierskim Domu Rakoczego w Rozsnyo odsłonięto tablicę pamiątkową. 24 lutego 2017 r. odsłonięto jego pomnik w Domu Notariuszy w Budapeszcie (dzielnica VIII, ul. Stróbl Alajos utca 3/b).