Grób Józsefa Chalupeczky’ego

Babcia Józsefa Chalupeczky'ego była położną w Ógyalla, a jego dziadek opowiadał historie o Miklósie Konkoly-Thege. Właśnie dlatego mógł być zainteresowany historią osady, zanotował wiele interesujących faktów, kolekcjonował pocztówki i był przedstawicielem samorządu lokalnego w latach 90. Zajmował się również pomysłem utworzenia domu regionalnego i aktywnie uczestniczył w renowacji kaplicy w Konkoly. Zajmował się również czyszczeniem starych dokumentów kościelnych (które prawdopodobnie już zaginęły). Prowadził również różnorodne badania wśród dokumentów. Lubił opowiadać młodym ludziom (np. studentom szkoły architektury) o budynkach i dziedzictwie Ógyalla. Dzisiejsze starsze pokolenie lubi wspominać wujka Józsiego, lub jak nazywali go miejscowi, wujka Pubi. Powiedział nam kiedyś, że jeśli zobaczymy papier lub dokument niesiony przez wiatr, powinniśmy na niego spojrzeć, ponieważ nie możemy wiedzieć, czy ma on lokalne znaczenie historyczne. Kiedy pewnego razu przybył jeden z gości, powiedział mi, że obserwatorium nie powinno być zburzone (dlatego oryginalna jest tylko prawa część). Z planem w ręku wyjaśnił, że stało na palach, stabilnie. Jego spuścizną opiekuje się Ernő Veres i jego rodzina. Z pomocą Ch. Józsefa napisano pracę pedagogiczną i kilka mniejszych prac zaliczeniowych (np. „Dziecięcy świat wsi” – notatka Árpáda Bagina). Wykonano również kserokopie jego rękopisów, które znajdują się w archiwach prywatnych, a także w archiwum Centrum Etnologicznego w Komárom.