Grób Jánosa Pettkó w Górnej Driethomie

János Pettkó z Górnej Driethomy (11 listopada 1812 – 20 października 1890) był cesarskim i królewskim radnym górniczym, geologiem i członkiem korespondentem Węgierskiej Akademii Nauk. ; Syn Dániela Pettkó, właściciela ziemskiego, sędziego powiatu i Krisztiny Hradszky. Ukończył naukę w liceum luterańskim w Győr i Bratysławie. Jego ojciec zamierzał, aby syn został księdzem, więc studiował teologię przez dwa lata i zdał egzamin kapłański, ale został oddany na praktykę do drugiego komornika żupanii trenczyńskiej. Podczas trzyletniej praktyki opanował nauki prawnicze i oprócz węgierskiego i niemieckiego nauczył się również francuskiego. Egzaminy prawnicze zdał w Preszowie. ; Po powrocie do domu, w wieku 24 lat, udał się do Selmeca, ukończył kurs górnictwa i leśnictwa oraz nauczył się angielskiego, podczas którego zdobył również stypendium. Został skierowany jako stażysta do huty Körmöc, gdzie jego głównymi obowiązkami były szpiegostwo i wymiana metali. W 1842 roku brał również udział w zgromadzeniu lekarzy i przyrodników w Banya Beszterce. W tym czasie, na mocy dekretu cesarsko-królewskiej izby dworskiej, regulującej sprawy górnictwa i mennictwa, został wezwany do Wiednia z dzienną dietą w wysokości 1 forinta na wysłuchanie wykładów mineralogicznych Wilhelma Haidingera. Pettkó został jednak skierowany do pracy w laboratorium chemicznym pod kierownictwem Sándora Loewego, dyrektora mennicy, ponieważ nawet podczas wykładów mineralogicznych był mianowany inspektorem biura menniczego Aranyidka. Nigdy jednak nie objął tego stanowiska, ponieważ musiał najpierw ukończyć kurs i zdać egzamin. Następnie został natychmiast wysłany za granicę na studia. Dotarł do Andreasbergu w górach Harz przez regiony Czech i Saksonii, gdy otrzymał dekret prezydencki od barona Kübecka, zgodnie z którym został zaproszony do Selmecbánya jako zastępca nauczyciela na wydziale mineralogii i geologii z pensją 1000 forintów. Rozpoczął karierę nauczycielską w październiku 1843 roku. W 1847 roku został mianowany stałym nauczycielem akademickim i związanym z tym tytułem radnego górniczego. Ponadto został przydzielony do wykładania zoologii, botaniki i geologii studentom leśnictwa, a przez wiele lat pełnił również funkcję wykładowcy ds. bieżących wydarzeń rady akademickiej. ; Zebrane w czasie studiów dane przetworzył w formie mapy geologicznej i opisu Selmecbányi i jej regionu. Jego najbardziej znaczącym osiągnięciem było udowodnienie datowania warstwy numulitowej w Vihnye, co bez wątpienia wykluczyło, że złoża metali w Selmec pochodzą z okresu trzeciorzędu i nie można ich prześledzić do wcześniejszego okresu. W 1848 roku kilka osób zebrało się w domu Ágostona Kubinyiego w Videfalvie, w tym Pettkó, na pierwszym zebraniu w celu utworzenia Węgierskiego Towarzystwa Geologicznego i Górniczego, a w 1850 roku towarzystwo zostało ostatecznie założone w Budapeszcie. 20 grudnia 1861 roku został wybrany członkiem korespondentem Węgierskiej Akademii Nauk. W latach 1867-1868 jego wzrok słabł, więc był okresowo zwalniany z obowiązków nauczycielskich, aż w końcu przeszedł na emeryturę w 1871 roku. Poniósł również straty finansowe, więc jego córka i mąż z Selmeca przyjęli go, najpierw na Wielką Nizinę, później do Bazina, do majątku zięcia, a w końcu do Bratysławy, aby kształcić wnuki. Pettkó również pojechał z nimi i spędził tam ostatnie dni życia. Nazwisko jego rodziny z Trenčínska županija również trafiło na jego grób. Baron Dénes Mednyánszky wygłosił mowę żałobną ku jego pamięci w Węgierskiej Akademii Nauk 30 maja 1892 r.