Grób pastora reformowanego János Nagy w Nagysalló

János Nagy (Mocsa, 14 stycznia 1806 – Nagysalló, 1 maja 1880) był synem Jánosa Nagya i Évy Sékury. Ukończył studia w Pápa, gdzie był nauczycielem w szkole publicznej i studentem ostatniego roku. To właśnie wtedy, wraz z Tarczy, położył podwaliny pod kółko samokształceniowe swoim entuzjastycznym przemówieniem do młodzieży studenckiej. W 1836 roku został proboszczem w Nagysalló, gdzie zmarł w 1880 roku jako 25-letni diakon diecezji Bars. Groby rodziny Nagy, otoczone kutym żelaznym ogrodzeniem, pokryte są betonem, z którego odlano również nagrobki. Dzieła: Historia Kościoła według Jánosa Nagya autorstwa Istvána Halasy. Pápa, 1874. (2. wydanie 1876, 5. wydanie 1884. Pápa). ; Kazanie kościelne, które wygłosił w Székesfejérvár 11 czerwca 1876 r. podczas zebrania okręgowego. Pápa, 1876. ; Kilka jego podręczników do szkoły podstawowej znajduje się w rękopisie, np. „Religioznawstwo i katechizm do konfirmacji” z 1878 r., „Edukacja i metodyka”, „Emile” Rousseau i „Telemaque” Fénelona w tłumaczeniu.