Grób Izidora Lulicseka

Lulicsek Izidor r. Diakon katolicki-proboszcz, urodzony 27 lutego 1835 w Erdőnagyjókő (Nyitram.), ukończył liceum w Lévány i Esztergom, filozofię od 1851 w Nagyszombat, teologię w Esztergom. Święcenia kapłańskie przyjął 29 sierpnia 1857 i był wikariuszem w Nádas (powiat Hont), a w 1858 w Komárom. 4 września 1868 został proboszczem w Besse (Barsm.), a 26 maja 1892 został sędzią powiatowym i inspektorem oświaty w Verebély. Zmarł w Verebély w 1909. Jego nagrobek wykonany z czarnego marmuru i grób otoczone są kutym żelaznym ogrodzeniem. Pisał artykuły w Religion, Kath. Był stałym współpracownikiem Néplap, Pesti Hirnök, Idők Tanuja i Esztergom Ujság pod nazwiskiem Korláth pod redakcją L. Pongrácza. ; Jego dzieło: Głosy wiary, nadziei, miłości i wdzięczności. Na pamiątkę konsekracji kościoła św. Andrzeja w Révkomár 28 października 1860 r. Komárom, 1860.