Grobowiec Istvána Bolemana

István Boleman, a właściwie János Boleman z Dezsér, urodził się w Lévie 22 marca 1843 roku jako piąte z dziesięciorga dzieci ziemianina, aptekarza i szlachcianki z Lévy, Marii Braunmüller. W latach 1852–1856 uczęszczał do gimnazjum pijarów w Lévie, a następnie ukończył liceum w Selmecbányi i Bratysławie. W 1865 roku uzyskał dyplom lekarza w Wiedniu. Od 1875 roku był lekarzem uzdrowiskowym w Vihny. W 1873 roku poślubił w Bratysławie owdowiałą Bähr Károlyné Carolinę Steinbach. Zamieszkali w Selmecbányi, gdzie narodziło się trzech synów: Vilmos (1874), Géza (1876) i Béla (1878). Jego żona zmarła młodo jesienią 1879 roku. Dzięki swojej wiedzy i osiągnięciom zawodowym rozsławił uzdrowisko Vihnye w całym kraju. W 1883 roku zainicjował odwiert nowego źródła leczniczego. Bogata działalność naukowa, wydawnicza i publicystyczna lekarza uzdrowiskowego również przyczyniła się do wzrostu renomy Vihnye. Wśród jego licznych prac balneologicznych wyróżnia się 600-stronicowa praca zatytułowana „Balneologia”. Położył również podwaliny pod terapię klimatyczną w naszym kraju. W 1890 roku został członkiem wąskiego kierownictwa nowo utworzonego Węgierskiego Towarzystwa Balneologicznego, gdzie był uznanym na arenie międzynarodowej ekspertem w dziedzinie statystyki uzdrowiskowej. Cieszył się szacunkiem i został wybrany radcą królewskim oraz honorowym lekarzem naczelnym komitatu Bars. Przeszedł na emeryturę w 1904 roku i zmarł na początku 1905 roku. (Syn lekarza, Béla, był już adiunktem na Uniwersytecie Peszteńskim i podobno, w rozpaczy po śmierci ojca, następnego dnia otruł się morfiną). Jego grób nadal znajduje się w Selmecbánya, na cmentarzu nad Kopogó. Stowarzyszenie Lekarzy i Farmaceutów Okręgu Bars zainicjowało wzniesienie pomnika Istvána Bolemana z Vihnye jesienią 1905 roku. Brązowy posąg, który przetrwał wiele prób, niestety zaginął, ale zamiast niego przy głównym wejściu do uzdrowiska Vihnye stoi kamienne popiersie Istvána Bolemana, przypominając nam o jego wielkim twórcy, którego współcześni nazywali „żywą encyklopedią węgierskich uzdrowisk”.