Grób hrabiego Jánosa Berényi

Grób hrabiego Jánosa Berényi znajduje się na dziedzińcu kościoła św. Stefana w Beckó. Hrabia János Berényi Karancsberényi (Felsőbodok, 14 kwietnia 1794 – Beckó, 25 czerwca 1868) był szambelanem palatyna Józsefa. Ukończył naukę, częściowo pod kierunkiem ojca, a częściowo pod kierunkiem duchownych, w domu rodziców do 1814 roku, a następnie wstąpił do Bratysławskiej Szkoły Wojskowej. W tym roku przeniósł się do Wiednia. Po Stu Dniach maszerował do Francji z pułkiem noszącym imię cara Aleksandra I, biorąc udział w kilku bitwach. Po Drugim Pokoju Paryskim powrócił do ojczyzny, gdzie służył jako żołnierz do 1829 roku. W tym czasie opuścił armię i założył rodzinę. Początkowo spędzał dni w Székesfehérvár, a później w Beczkó. Zarządzanie jego niewielkim majątkiem nie zajmowało mu wiele czasu, żył głównie studiami literackimi. Od 1840 roku był stałym gościem na sejmach w Bratysławie, gdzie zasiadał wśród szlachty. Podczas wydarzeń w latach 1848–1849 mieszkał w odosobnieniu w Beczkó. Na sejmie w 1861 roku pojawił się ponownie w domu szlacheckim, gdzie z radością powitał lepszy obrót spraw. ; Dzieła: ; • Das grosse Zeitalter Franz I. Kaisers von Österreich. I. Theil, Pest, im Jahre 1831. II. und III. Theil. Stuhlweissenburg, 1833. ; • Geschichte des urältesten und einstens auserwählten Volkes Israel seit Abraham bis auf die Gegenwart. Pressburg. 1860. ; • Wichtige Entdeckung zum Vortheile des k. k. österr. Aerary. U.ott, 1861.; W swoim dzienniku wymienia następujące dzieła: Chronologische Geschichte Ungarns, Die Geschichte des Christenthums, Universal-Gebetbuch für die ganze Christenheit, o których publikacji nie wiem. ; Jego autobiografia znajduje się w rękopisie w dwóch grubych tomach, w posiadaniu Józsefa Berghoffera, dyrektora liceum w Fiume.