Grób Mihály'ego Katony, geografa i kaznodziei

17 kwietnia 1923 roku, na starym cmentarzu w Búcs, proboszcz ref. Church otworzył stuletni grób i przeszukał go w poszukiwaniu szczątków dwóch ludzkich ciał. ; Znalazł je. Z dwóch czaszek, jedna miała niezwykle wysokie czoło, a druga była niezwykła, ponieważ była ozdobiona jasnymi, złocistożółtymi puklami włosów i miała kompletny zestaw zębów. Trumny zamieniły się w żółty pył, ale wśród kości znaleziono kawałki jedwabnego ubrania, szczątki szaty kapłańskiej i złoty pierścień z brakującym kamieniem, który przez sto lat pokrył się ciemną patyną. Na podstawie danych z kamieni pamiątkowych ustawionych nad grobem można było ustalić bez wątpienia, że czaszka z wysokim czołem należała do Mihálya Katony, a znacznie mniejsza z żółtymi jedwabistymi włosami należała do pani Évy Szarki, żony Mihálya Katony, która zmarła młodo. ; Władze kościelne zostały zmuszone do otwarcia grobu przez fakt, że stare cmentarze, które zostały przekazane chłopom podczas podziału, zostały sprzedane jako domy, a kupujący zażądali zabrania nagrobków, aby mogli rozpocząć budowę. Zmarli powinni zrobić miejsce żywym. ; Prezbiterium kościoła jednogłośnie postanowiło nie pozwolić, aby prochy Mihálya Katony zniknęły bez śladu, nie pozwolić, aby ludzkie emocje i namiętności walczyły o nie, ale otworzyć jego grób. ... jego szczątki tam znalezione zostaną zebrane i umieszczone w nowym grobie na obecnym cmentarzu. ; Duża część ludności była obecna na pobożnej operacji, a kiedy szczątki zmarłych zostały przetransportowane, oprócz prostej ceremonii kalwińskiej, uczestnicy ponownie opłakiwali Mihálya Katonę. ; Ponieważ Mihály Katona był wielkim uczonym i znakomitym pastorem, który naprawdę kochał swój lud. Każdy krok, który postawił, był błogosławieństwem. Słyszeli to od swoich ojców.