Zajazd Czarny Orzeł

Zbudowany na średniowiecznych fundamentach – na miejscu dwóch wcześniejszych średniowiecznych domów – dwupiętrowy zajazd uzyskał obecną, bogato zdobioną, klasycyzującą formę późnego baroku w 1782 roku. Nazwa pochodzi od czarnego orła w herbie Habsburgów, który znajdował się również w sygnecie domu. ; Uważano go za reprezentacyjne miejsce zakwaterowania miasta, więc w 1783 roku zatrzymał się tu cesarz Józef II. ; Dom przeszedł w posiadanie teścia Ferenca Kazinczy'ego, Lajosa Töröka, pod koniec XVIII wieku, więc oczywistym jest, że sam Ferenc Kazinczy zamieszkał tu po przybyciu do Koszyc. Csemadok (Słowacko-Węgierskie Towarzystwo Społeczno-Kulturalne) umieściło swoją tablicę pamiątkową na ścianie budynku w 1994 roku. Dzieło, stworzone przez rzeźbiarza György Bartusza z Koszyc, nosi następujący napis w języku słowackim i węgierskim: „Tu mieszkał i pracował poeta i językoznawca Ferenc Kazinczy 1759–1831”. W 1845 roku, gdy Sándor Petőfi przyjechał z Budapesztu, aby odwiedzić swojego przyjaciela, Frigyesa Kerényiego, poetę mieszkającego w Preszowie, przerwał podróż i zatrzymał się na noc w Koszycach, w gospodzie Fekete Sas. Po stłumieniu wojny o niepodległość Węgier w latach 1848–1849 policja cesarska zajęła budynek dla własnych celów i utworzyła w nim więzienie. Mihály Tompa, poeta i pastor kalwiński, był tu więziony dwukrotnie w latach 1852–1853 z powodu swoich wierszy. Policja miejska działała tu do 1927 roku, a następnie do 1945 roku służyła jako kuchnia dla ubogich. Tylna, dziedzińcowa część domu to typowe koszyckie „podwórko” z długim, wąskim, otwartym skrzydłem korytarzowym z długim, wąskim dziedzińcem, którego dalszy koniec wychodzi na kolejną ulicę. Od 1992 roku na wyższych piętrach budynku mieści się Powiatowy Urząd Ochrony Zabytków. W dziedzińcu mieści się restauracja Fekete Sas i kilka innych mniejszych sklepów, a także fryzjer.