Geza Horvath

* Csécs, 23 listopada 1847 – † Budapeszt, 8 września 1937 / lekarz, zoolog, entomolog ; ; Ukończył szkołę średnią w Koszycach, a w 1872 roku uzyskał dyplom lekarza i chirurga na Uniwersytecie Wiedeńskim. W latach 1873–1874 był kustoszem Węgierskiego Muzeum Narodowego w Budapeszcie, a w latach 1875–1880 pracował jako lekarz okręgowy najpierw w Forró, a następnie w Varanno. W latach 1881–1895 był kierownikiem krajowej stacji doświadczalnej filoksery. W latach 1896–1923 był dyrektorem i kustoszem kolekcji zoologicznej MNM. Węgierska Akademia Nauk wybrała go na członka korespondenta w 1877 roku, członka zwyczajnego w 1894 roku i członka honorowego w 1931 roku. Był członkiem licznych zagranicznych towarzystw entomologicznych. Wniósł wielki wkład w walkę z filokserą (stonką korzeniową winorośli – Phylloxera vastatrix). Był jednym z najwybitniejszych ekspertów w dziedzinie owadów ssących. W 1876 roku podarował swoją kolekcję 42 000 owadów i kolekcję 16 000 chrząszczy Węgierskiemu Muzeum Historii Naturalnej. Géza Horváth założył Rovartani Lapok, którego był również redaktorem, a także redagował State Entomological Station Announcements i czasopismo Annales Historico-Naturales Musei Nationalis Hungarici. ; ; Jego główne prace: Magyarország Bodobács-féléinek managrajsa, 1875, ; Magyarország szkelyröptűinek személyá (z Jánosem Pávelem), 1875, ; Prywatny rysunek gatunku Eremocoris, 1883,; O dymorfizmie owadów, 1884; Obrona przed szkodliwymi owadami, 1893, ; Streszczenie Tingitidarum Regionis palaearcticae, 1906,; Motyle Węgier (z Lajosem Abafi-Aignerem), 1907.