Ferdynand Geyza

* Koszyce, 10 czerwca 1864 – † Budapeszt, 17 marca 1924 / adwokat publiczny, członek korespondent Węgierskiej Akademii Nauk (1905) ; ; W 1895 roku uzyskał kwalifikacje prywatnego nauczyciela na Uniwersytecie w Budapeszcie (węgierskie prawo publiczne), w 1905 roku został nadzwyczajnym, w 1918 roku tytularnym publicznym nauczycielem stałym, w 1919 roku został sekretarzem stanu ds. obrony narodowej. Zajmował się historią węgierskiego prawa publicznego i prawa konstytucyjnego. Wcześniej był zwolennikiem Széchenyiego i – z pewnymi korektami – dualizmu, ale w swoich ostatnich pismach opowiedział się za niepodległą państwowością węgierską. Oprócz pracy naukowej – zwłaszcza w latach 1903–1905 – prowadził ożywioną działalność dziennikarską. ; ; Główne prace: ; Publicznoprawne stosunki Węgier z Austrią i ich historyczny rozwój, 1892, ; Złota Byk, 1899, ; Rozwój historyczny węgierskiej konstytucji z 1907 r.; Staats und Verwaltrungsrecht des Königreichs Ungarn (wyd. w Hanowerze), 1909,; Podręcznik węgierskiego prawa konstytucyjnego, 1911, ; Prawo publiczne Węgier, 1912.