Georg Eliasz

Etrekarcsa, 28 września 1772 – † Peszt, 31 lipca 1835 / prawnik, historyk, pisarz prawny, członek honorowy Węgierskiej Akademii Nauk ; ; Ukończył szkołę średnią w Bratysławie, a studia teologiczne w Ostrzyhomiu w latach 1790–1792. Studiował prawo w Bratysławie w latach 1792–1794. Od 1798 roku był nauczycielem języka węgierskiego i literatury w tamtejszej Królewskiej Akademii. Od 1802 roku był prokuratorem Bratysławy i Somorji. W 1806 roku przeniósł się do Pesztu, a w latach 1813–1830 był dyrektorem majątku skarbowego Ráckeve. W 1832 roku Węgierska Akademia Nauk wybrała go członkiem honorowym. ; ; Jego główne prace: ; Paradigma conjugationis verborum et methodus iisdem recte utendi Hungaris propria, 1799, Arcydzieło wybrane z Etelki dla właściwych Węgrów, 1800,; Prawa Honnyi'ego I-IV., 1800-1809, ; Krótki opis początków i najważniejszych czynów władców Węgier, 1818 r.; O głównych przepisach pisowni węgierskiej, 1821, Disquisitio krytyczna rozprawa dissertationis Historicae Boerio-Besserianae de ortu et nativitate Joannis de Hunyad, 1826,; Traktaty prawne Georcha Illésa I-II., 1833.