Frigyes Dohnányi

* Szobotist, 13 czerwca 1843 – † Bratysława, 10 listopada 1909 / nauczyciel szkoły średniej, muzyk, stenograf ; ; Ukończył naukę w szkole średniej w Bratysławie i Nagyszombat. W 1868 roku uzyskał certyfikat nauczyciela nauk przyrodniczych ilościowych na Uniwersytecie Wiedeńskim. Był nauczycielem w rzymskokatolickim liceum w Körmöcbánya, Bánya Biszterce oraz w Bratysławie od 1873 do 1905 roku. Podobnie jak elita kochająca muzykę w Bratysławie, w jego domu odbywały się wieczory muzyki kameralnej dla rodziny i bliskich przyjaciół. Grał znakomicie na wiolonczeli i skrzypcach, a jego żona, Ottilia Szlabey, grała znakomicie na fortepianie. Na mocy dekretu Ministra Wyznań Religijnych i Oświaty Publicznej w 1887 roku został również upoważniony do nauczania własnego systemu stenografii (panstenografii). Stworzył własne pomoce laboratoryjne do nauczania fizyki, które zostały nagrodzone medalem za wkład na Wystawie Milenijnej. W latach 1897–1898 (rok po pojawieniu się pierwszego urządzenia), wraz ze swoim kolegą nauczycielem, Károlym Polikeitem (Bratysława) i dyrektorem-naczelnym lekarzem Szpitala Państwowego w Bratysławie, Józsefem Pantocskiem (Nagyszombat), mianowanym w 1896 roku, założył jedną z pierwszych węgierskich pracowni rentgenowskich w szkolnym laboratorium fizycznym. Był aktywnym członkiem Bratysławskiego Towarzystwa Medyczno-Przyrodniczego. W latach 1887–1890 redagował czasopismo Panstenographia w Bratysławie. Interesował się również kwestią stworzenia języka uniwersalnego, ale porzucił ten plan, gdy usłyszał o narodzinach esperanto. Był dobrym wiolonczelistą; w 1874 roku dał koncert w Bratysławie z Ferencem Lisztem. Jego syn Ernő Dohnányi (1877–1960) był pianistą i kompozytorem. Uczył również Bélę Bartóka, który za jego radą wybrał Budapeszteńską Akademię Muzyczną zamiast Konserwatorium Wiedeńskiego. Emil Kumlik (Bratysława) w 1937 roku. Frigyes Dohnányi 1843–1909. Życie i twórczość węgierskiego stenografa. Napisał biografię. Jego główne dzieła: Stenografia Arendsa stosowana do języka węgierskiego, 1873; Panstenografia (Uniwersalny stenogram dla wszystkich języków), 1887.