Ferenc Vályi Nagy

* Felsővály, 30 września 1765 – † Sárospatak?, 15 stycznia 1820 / ksiądz reformowany, nauczyciel akademicki; ; Ukończył naukę w szkole średniej w Sárospataku i Miszkolcu. W latach 1783–1793 nauczał w Miszkolcu, następnie studiował teologię, filozofię, nauki przyrodnicze i literaturę starożytną przez dwa lata na Uniwersytecie w Zurychu. Z powodu wydarzeń we Francji powrócił do domu i był wikariuszem, a następnie kaznodzieją w Csát i Dorogmá do 1798 roku. Od 1798 roku wykładał nauki humanistyczne w kolegium w Sárospataku. Pod koniec życia wykładał teologię i historię Kościoła. Przetłumaczył na język węgierski dzieła starożytnych autorów greckich, głównie Homera. Tłumaczenie Iliady doprowadziło do sporu literackiego między Ferencem Kazinczy a Ferencem Kölcseyem, po tym jak Ferenc Vályi Nagy otrzymał od Kazinczy'ego tłumaczenie Kölcseya i wykorzystał jego fragmenty. Pisał wiersze, przemówienia żałobne, prace literaturoznawcze, prace Verstana i traktaty o tematyce kościelnej. W latach 1808–1813 wymieniał z Kazinczy'm liczne listy.