Ferenc Sövényházi

* Ipolyság, 5 października 1899 – † Szeged, 23 listopada 1980 / prawnik, profesor uniwersytecki ; ; Rozpoczął naukę w szkole w swoim rodzinnym mieście. Studiował prawo na Uniwersytecie Nauki i Technologii w Budapeszcie w latach 1917–1921, gdzie uzyskał doktorat z nauk politycznych w 1924 r. i doktorat z prawa w 1925 r. Studiował również na Wydziale Ekonomicznym Uniwersytetu Nauki i Technologii w latach 1921–1922. Był aplikantem prawniczym w Sądzie Powiatowym w Peszcie w latach 1923–1929, następnie urzędnikiem sądowym i sekretarzem w Ministerstwie Sprawiedliwości w latach 1929–1932. Był sędzią sądowym w latach 1932–1940, następnie doradcą ministerialnym. Od 1940 do 1944 roku był profesorem prawa handlowego na uniwersytecie w Klużu-Napoce. Od 1944 do 1948 roku był profesorem porównawczego rumuńsko-węgierskiego prawa handlowego na uniwersytecie Bolyai w Klużu-Napoce. W 1948 roku wrócił na Węgry i chociaż został zaproszony na uniwersytet w Segedynie, nie pozwolono mu zająć stanowiska wykładowcy i ostatecznie został zmuszony do przejścia na emeryturę w 1951 roku. Następnie pracował na różnych stanowiskach urzędniczych w różnych firmach (pracownik ds. płac, technik, administrator). W październiku 1956 roku został wybrany członkiem rady robotniczej w Południowej Węgierskiej Spółce Dostaw Energii Elektrycznej, z tego powodu został zwolniony w 1957 roku i mógł wykonywać tylko pracę fizyczną. W latach 1958-1966 pracował jako stróż nocny. Jako prawnik zajmował się głównie zagadnieniami prawa handlowego. ; ; Jego główne prace: ; Narodowość spółek akcyjnych, 1926; Obowiązujące prawo rosyjskie o spółkach akcyjnych, 1926; Wytyczne nowego prawa bankowego, 1936; Rada nadzorcza spółki akcyjnej i audyt, 1938; Prawo własności akcjonariusza, 1939; Rozwój i przyszłość audytu, 1941; Ustawodawstwo i życie gospodarcze, 1942; O systemie prawnym i najnowszym ustawodawstwie, 1944; Organizacja przedsiębiorstw państwowych, 1949; Rozwój angielskiego prawa spółek, 1963.