Ferenc Rausch

* Prellenkirchen, 13 września 1743 – † Bratysława, 26 stycznia 1816 / matematyk, profesor uniwersytecki, opat tytularny;

; Ukończył studia w Bratysławie, wstąpił do zakonu jezuitów w 1761 roku, a następnie został nauczycielem w Theresianum w Wiedniu. Po kasacie zakonu był księdzem świeckim, a od 1777 roku nauczycielem geometrii praktycznej (czyli teorii stosowanych wyższych wielkości) na Wydziale Sztuk Uniwersytetu w Budzie (później Peszt) oraz wykładowcą najważniejszych przedmiotów Instytutu Inżynieryjnego (Institutum Geometricum) zorganizowanego w 1782 roku, a w 1792 roku rektorem tej instytucji. W latach 1800–1803 był zastępcą dyrektora Akademii Bratysławskiej, później kanonikiem bratysławskim i dyrektorem generalnym okręgu szkolnego w Győr. Napisał liczne podręczniki matematyczne, geodezyjne i techniczne. Cenną cechą jego podręczników jest to, że zawierają nie tylko rozważania teoretyczne, ale także wskazówki dotyczące praktycznego wykonywania pomiarów. Jego rękopisy, istotne z punktu widzenia historii nauki, znajdują się w Bibliotece Uniwersyteckiej w Budapeszcie. ; ; Jego główne dzieła: ; Elemente architecturae ad structuras oeconomicas applicatae…, 1779, ; Praktische Mathematik, 1788, ; Geometria practica in usum geometrarum regni Hungariae, 1796, ; Compendium hydrotechnicum, 1797.