Ferenc Herbich

* Bratysława, 15 stycznia 1821 – † Kluż-Napoka, 15 stycznia 1887 / geolog, muzealnik ; ; Jego ojciec, Ferenc Herbich senior, był lekarzem wojskowym i amatorskim badaczem flory. Jego stacja często się zmieniała, więc jego syn ukończył szkołę średnią nie w swoim rodzinnym mieście, ale w Czerniowcach na Bukowinie, obecnie części Ukrainy. W latach 1840–1841, na prośbę ojca, studiował nauki medyczne w Josefinum w Wiedniu, ale jego zainteresowania skierowały go w stronę górnictwa i geologii, więc ukończył Akademię Górniczo-Leśną w Bani w latach 1841–1844. Służył jako oficer górniczy na Bukowinie w latach 1845–1854. W wolnym czasie studiował minerały Bukowiny. Pracował w Transylwanii od 1854 roku, a w 1869 roku został asystentem kustosza Muzeum Transylwańskiego w Klużu-Napoce. Pod koniec lat 50. XIX wieku odbył długą podróż studyjną do Niemiec i Belgii, skąd wrócił do domu z bogactwem materiału petrologicznego. Rozszerzył i uporządkował materiał geologiczny i paleontologiczny muzeum. W 1873 roku zdobył wielkie uznanie na Wystawie Światowej w Wiedniu dzięki swojej kolekcji 1500 okazów transylwańskich skał wybuchowych. Metodycznie badał warunki geologiczne Transylwanii i odegrał ważną rolę w jej kartografii geologicznej. To jego zasługą było, że jeden z największych obiektów, które spadły podczas upadku meteorytu Móc 3 lutego 1883 roku, ważący około 70 kg, trafił w posiadanie muzeum. Od 1875 roku był prywatnym nauczycielem na Uniwersytecie w Klużu-Napoce. ; ; Jego główne prace:; Opis dotychczas znanych gatunków mineralnych Bukowiny, 1859; Warunki geologiczne północno-wschodniej Transylwanii (również w języku niemieckim), 1871; Opis geologiczny i paleontologiczny Ziemi Seklerskiej (również w języku niemieckim), 1878; Badania paleontologiczne wapiennych klifów Rudaw Transylwańskich (również w języku niemieckim), 1887.